David Copperfield (NL vertaling) | Charles Dickens | Literary Fiction | Audiobook Full | 14/33



hoofdstuk 24 van dave het koppel fielt door charles dickens vertaald door cm ensing deze librivox opname is vrij van auteursrechten opname door marcel coenders hoofdstuk 24 mijn eerste buitensporigheid het was iets heerlijks enig eigenaar te zijn van dat verheven het kasteel en als ik mijn buitendeur gesloten had een gevoel te hebben als robuchon keus ow wanneer hij zijn verschansing was binnen gegaan en zijn ladder achter zich had opgetrokken het was iets heerlijks door de stad te wandelen met mijn huissleutel in mijn zak en te weten dat ik hier de ring kon vragen met mij mee naar huis te gaan en er zeker van te zijn dat hij niemand ongelegen zou komen als hij mijzelf maar niet ongelegen kwam het was iets heerlijks mijzelf in en uit te laten en te komen en te gaan zonder iemand iets te zeggen of te vragen en om je vrouw club te schillen en haar als ik haar nodig had en als hij geneigd was om te komen hijgend uit de diepte der aarde te doen oprijzen dat alles zeg ik was iets heerlijks maar ik moet ook zeggen dat er tijden waren dat het aller akelig was heerlijk was het 's morgens voor wel op een mooie ochtend bij daglicht was het een heel fris en vrij leven vooral bij zonder schijn haar als het avond werd scheef op dat leven te gaan kleine ik weet niet hoe het kwam maar bij kaarslicht zag het er zelden prettig uit ik miste dan iemand om mee te praten ik mis de acht mes dan in de plaats van die vriendelijke bewaarster van mijn vertrouwen vond ik een akelige leegte de afstand tussen mij en juffrouw grab leek mij heel groot ik dacht aan mijn voorganger die door drinken en roken gestorven was en ik had haast gewenst dat hij maar zo goed was geweest te blijven leven en mij niet door zijn overlijden te hinderen na twee dagen en nachten kwam het mij voor alsof ik al een jaar daar gewoond had en toch was ik nog geen uur ouder maar werd even erg als altijd door mijn eigen jeugdigheid geplaagd daar stier voor nog steeds niet verschenen was wat mij deed vrezen dat hij zich moest zijn geen ik op de derde dag vroeg uit de commons weg en stapte na highgate mevrouw steer voor was heel blij mij te zien en zei dat hij met een van zijn ook sport zijn vrienden was uitgegaan om een andere vriend te gaan opzoeken die wij st albans longa maar dat zij hem de volgende dag terug verwachten ik hield zoveel van hem dat ik werkelijk jaloers werd op zijn ook sportze vrienden naar zij er bij mij op aandrong te blijven dineren bleef ik en ik geloof dat wij de hele dag over niets anders praten dan over hem ik vertelde haar hoe veel de mensen in je arm hoofd van hem hielden en hoe prettige gast hij naar overal was geweest juffrouw dartel was vol verbloemde renkum en geheimzinnige vragen maar stel de toch veel belang in alles wat wij gedaan hadden en zij zo dikwijls of kom huis en zo al meer dat zij alles uit mei kreeg wat zij wensten te weten haar uiterlijk was precies zoals ik haar beschreven heb toen ik haar voor de eerste maal zag maar het gezelschap van de bij de dames was zo aangenaam en mij zo weinig vreemd dat ik mij een klein beetje op haar verliefd voelde worden verscheidene malen in de loop van die avond en vooral toen ik alleen naar huis ging moest ik er aan denken wat een verrukkelijk gezelschap zij in buckingham street zou zijn ik zat 's morgens aan mijn broodje met koffie voor ik naar de comments ging en ik mag hier wel even opmerken dat het verwonderlijk was hoeveel koffiejuffrouw grab gebruikte en hoe slap die toch altijd was toen steer voor zelf tot mijn om beschrijver de kar blijdschap kwam binnen wandelen mijn beste stier voor riep ik uit ik begon al te denken dat ik u nooit terug zou zien ik werd de ochtend nadat ik thuis was gekomen met geweld weggesleept wel groentje walton aarde vrijgezellenleven hebt ge hier ik liet hem met niet weinig trots mijn hele woning zien het provisie kamertje niet uitgezonderd en hij prees alles ten zeerste ik zal u eens wat zeggen oude jongen voegde hij er bij ik zal mij hierbij u in kwartieren als ik in de stad ben net zo lang tot ge mij wegjaagt dit was verrukkelijk om te horen ik zei dat hij als hij daarop wachten tot de jong's de dag zou moeten wachten maar hij moet zeker nog ontbijten zei ik met mijn hand aan het schellekoord kzal juffrouw krab wat verse koffie voor u laten maken en wat spek voor u bakken op het fornuisje dat ik hier heb nee nee zij stierf voor schel maar niet ik kan niet ik moet met een van die smaken ontbijten die in het behance a hotel in covent garden logeert maar gij zult dan toch zeker wel bij mij komen eten zei ik op mijn woord ik kan niet ik zou huis niets liever doen maar ik moet bij die twee smaken blijven wij gaan alledrie morgenochtend weer weg breng ze dan hier mee te eten antwoordde ik denkt ge dat ze zouden willen komen oh dat zouden zij zeker zij zeer voor maar wij zouden u overlast aan doen ga liever met ons ergens dineren hierin wilde ik volstrekt niet toestemming want het viel mee in dat ik werkelijk wel eens een partijtje mocht geven om een kamers in te wijden en dat ik daartoe nooit een betere gelegenheid zou krijgen ik was nog veel trotser op mijn kamers nu hij ze zo had geprezen en branden van verlangen om te tonen hoe weet daar helemaal heer en meester was eerst liet hem dus vast beloven ook namens zijn beide vrienden dat hij zou komen en wij bepaalde de tijd voor het diner op zes uur toen hij weg was schelden ik juffrouw krap en maakte haar bekend met mijn dolzinnige plan juffrouw group zij in de eerste plaats dat het natuurlijk niet van harte vergen was aan tafel te bedienen maar dat zij een handig jong mens wist die zijn wel dacht daartoe te kunnen overhalen tegen een vergoeding van vijf shillings en wat ik hem nog extra wilde geven ik zei dat wij hem zeker moesten aannemen vervolgens zei je van krab dat zijn niet op twee plaatsen tegelijk kon zijn wat ik heel logisch vond en dat een meisje met een nachtkaars in het provisie kamertje gezet om daar zonder ophouden borden te lossen onmisbaar zou zijn ik vroeg hoeveel de onkosten voor zo'n meisje zouden bedragen en je vrouw krip antwoordde dat 18 stuivers naar zijn dacht mij niet zouden verrijken of verarmen ik zei dat ik dit ook geloofde en zo was op dat afgesproken daarop zei juffrouw prep nu nog het diner het was een merkwaardig voorbeeld van gebrek aan inzicht bij de smid die juffrouw krups keuken voor neus had ingericht dat de volstrekt niets anders op gereed gemaakt kon worden dan onze lapjes en gestoofde aardappels wat een vis pand het of zij je from wilde ik maar eens naar de ruimte komen kijken een beter voorstel kon zijn niet doen wilde ik er maar eens naar komen kijken naar ik toch niet veel wijzer zou zijn geworden al had ik er naar gekeken bedankt en ik daarvoor en zij vis dan maar niet maar juffrouw grub zei dat ik dat niet zeggen moest het was in de oester tijd en waarom die dan niet zoals hebt dus afgesproken daarop zijn grap dat wat zij zou aanraden dit was een paar gebraden groentjes warm van de kop en schotel gestoofd rundvlees met groenten van de kok twee dingetjes om te frankeren zoals bijvoorbeeld een pasteitje en een schoteltje manieren van de koek en taart en als ik daarvan hield een gelei van de kok dit zei je van club zou haar tijd laten om al haar aandacht aan de aardappelen te wijden en de kaas en de selderij zo op te dienen als hij wel mensen zo dat het altijd gedaan werd ik volgde de raad van juffrouw krip en die ik zelf de bestelling bij de kok daarna het strand langs wandelend en voor het raam van een vlees winkel een harde geplukte zelfstandigheid zien de die op marmalade maar volgens een briefje daarop mok turtle schildpad soep was geen ik naar binnen en kocht een schijf daarvan d zoals ik sedertdien reden hebt om aan te nemen voldoende zou zijn geweest voor 15 personen na enig bezwaar aanvaarden je vrouw club de taak om dit preparaat op te warmen maar wij het vloeibaar worden sleep het zo geweldig dat wij het voor vier wel wat weinig vonden deze toebereidselen gelukkig voltooid hebben het kocht ik op de markt van covent garden en dessertje en deed bij een slijter in de buurt een tamelijk grote bestelling van wijn toen ik 's middags thuiskwam en de flessen in het provisie kamertje in een vierkant op de grond zag staan leken met er mij zo veel ofschoon of twee te weinig waren maar over juffrouw club erg ontdaan was dat ik er werkelijk van schrikten een van stier voor vrienden heet en grain er aan de andere mark hem beiden waren zij heel vrolijke en levendige jongens crainer was ouder dan stierf voor tabel mark hem en jonger uitzag en niet ouder dan twintig ging te zijn ik merkte op dat de laatste altijd in het onbepaalde over zichzelf sprak als iemand en zelden of nooit de eerste persoon enkelvoud gebruikte iemand salat hier erg naar zijn zin hebben meneer kop af wilt zijn maak hem zichzelf bedoelend dus dan is niet kwaad zei ik en de kamers zijn inderdaad gemakkelijk ik hoop dat ge bij de een goede eetlust hebt meegebracht zeist eer voor op mijn woord leert maken hier opvolgen londen schijnt iemands eetlust op te wekken iemand heeft hier de hele dag zonder iemand eet hier zonder ophouden in het eerst enigszins verlegen en mij veel te jong voelend om zelf aan het hoofd van mijn tafel te zitten liet ik toon het diner gereed was stier voor daar plaatsnemen en ging zelf tegenover hem zitten alles was voortreffelijk en hij spaarde de wij niet and steer voor dit zo schitterend zijn best om de zaak goed aan de gang te houden dat er geen pauze in onze feestvreugde ontstond ikzelf was onder de maaltijd niet zo goed op dreef als ik wel gewend stopt want mijn stoel stond vlak tegenover de deur en mijn aandacht werd afgeleid door dat ik het handige jong mens heel vaak de kamer uit zou gaan en dan tekst pond daarna zijn schaduw op de muur van het portaal gewaar werd met een fles aan zijn mond het meisje veroorzaakte mij ook enige onrust niet zozeer door dat zij verzuimde de borden te wassen als wel door ze te breken want daar zijn wat nieuwsgierig van aard was en daardoor niet zoals haar uitdrukkelijk bevolen was in het provisie kamertje kon blijven kwam zij telkens bij de deur naar ons kijken en verbeelden zich dan telkens dat zij betrapt werd in welke verbeelding zijn verscheidene malen over de border heen wegliep waarmee zijn de grond zorgvuldig geplaveid had en een grote verwoesting aanrichten nee het waren echter kleine onaangenaamheden en snel vergeten toen de tafel afgenomen en het dessert opgediend was op welk tijdstip van het feest ik de ontdekking deed dat het handige jong mens sprakeloos was geworden hem heimelijk last geven je vrouw krab gezelschap te gaan houden en het meisje eveneens na de kelderverdieping mee te nemen gaf ik mij geheel aan de feestvreugde over ik begon met bijzonder vrolijk en luchthartig te zijn allerlei hal vergeten dingen geschikt om over te praten kwamen mij tegelijk in de geest en maakte mij buitengewoon spraakzaam ik lachte hartelijk om mijn eigenaardigheden en die van al de andere ribs die ervoor tot de orde omdat hij de fles niet niet rond gaan maak de verschijnen afspraken om naar ook sport te komen verklaarde dat ik van plan was tot twee de opzeg een stoel wekelijks zo'n diner te geven aan als doel genoeg om upgraders doos zoveel sluis in mijn neus te stoppen dat ik naar het provisie kamertje moest gaan om daar tien minuten lang uit te kiezen ik ging voort met de fles al sneller te laten rondgaan en gedurig met een kurkentrekker op te springen om nieuwe flessen open te trekken nog voor dit nodig was ik stelde en dronk op stier voor in zei dat hij mijn dierbaarste vriend de beschermen van mijn kindsheid druk kameraad van mijn jongelingsjaren was ik zei dat ik verrukt was en dronk op hem te kunnen instellen ik zei dat ik hem meer verplicht was dan ik ooit kon vergelden en dat ik hem hoge achting toevoeg dan ik ooit kon uitdrukken ik besloot met te zeggen op stierf voor god zegene hem hoera wij jeugd en hem drie maal drie keer toe en daarna nog eens en vervolgens nog een keer tot besluit ik brak mijn glas toen ik om de tafel liep om hem een hand te geven en zij in twee woorden stierf fors gij zijt de leidster van geheel mijn leven ik ging voort en kwam plotseling tot de ontdekking dat de iemand midden in een liedje was mark hem was de zanger en hij zong weg met grillen en met zorgen toen hij dit gezongen had zei hij dat hij op de vrouwen wilde drinken ik nam dat kwalijk en kon het niet toelaten dat was geen fatsoenlijke manier om biedt troost in te stellen en ik zou nooit toestaan dat die toast in mijn huis anders gedronken werd dan als op de dames ik kreeg hoge woorden met hem vooral denk ik omdat ik zag dat spier voor en grain er om mij of om hem of om ons allebei lachte hij zei dat iemand zich de wet niet moest laten stellen ik zei dat iemand dat wel moest hij zei dat iemand dan toch niet beledigd mocht worden ik zei dat hij daarin gelijk had nooit onder mijn dak maar de huisgoden heilig waren en de wetten der gastvrijheid boven alles gingen hij zei dat iemand zijn fatsoen niet tekort deed door te bekennen dat ik een weergave beste kerel was ik stelde onmiddellijk zijn gezondheid in er zat iemand te roken wij zaten allemaal te roken ik rookte en probeerde een opkomend gevoel van veiligheid te bedwingen steer voor had een redevoering gehouden over mij die mij bijna tot tranen toe geroerd had ik betuigde mijn dank en hoopte dat het aanwezige gezelschap op morgen en overmorgen bij mij zou dineren telkens om vijf uur om lang voor elkaars gezelschap te kunnen genieten ik voelde mij geroepen nog een doos tin te steunen ik wilde hen op de gezondheid van mijn tante laten drinken juffrouw bets ik god doet de beste van haar seksen iemand stond uit te gaan van mijn slaapkamer te leunen verfriste zijn voorhoofd tegen de koele stenen van het kozijn en voelde de wind op zijn gezicht dat was ikzelf ik sprak mijzelf aan met de naam van copperfield en zei waarom hebt gij geprobeerd te roken hij wist toch wel dat ga je niet komt toen stond iemand met schemeren de ogen zijn gezicht in een spiegel te bekijken oh dat was ik in de spiegel zag ik erg blik mijn ogen stonden wezenloos en mijn haar woning mijn haar anders niets zag er uit alsof het dronken was iemand zei tegen mij laten wij naar de komedie gaan copperfield ik had geen slaapkamer meer voor mij maar weer de winkel en de tafel bedekt met glazen de lamp trainer aan mijn rechterhand mark hem aan mijn linker en stier voor tegenover mij zittend alle in een mist heel ver weg de komedie jazeker prachtig kom maar mee maar zij moest hem het mij niet kwalijk nemen als ik het laatste de kamer uitging en de lamp uitdraaide voor het geval van brand door het verbijsterende van de duisternis kon ik de deur niet vinden ik stond er naar te tasten tussen de raam-gordijnen teams die er voor mij bij mijn arm nam en lachen naar buiten bracht wij gingen achter elkaar de trap af bijna onderaan veel dat iemand en rolde verder naar beneden iemand zei dat het copperfield was ik werd kwaad over dat valt ze gerucht tot ik bemerk en t' dat ik in de gang op mijn rug lag begon te denken dat er toch wel enige grond voor kon zijn een zeer mistige avond met grote kringen om de lantaarns op straat er werd vaak over gesproken dat het vochtig was ik vond het vriezend steer voor stof die mij onder een lantaarnpaal af en bracht mijn hoed weer in model die iemand op een alle zonderlingste manier ergens vandaan haalde want ik had hem te voeren niet op gehad daar opzij is die ervoor ge zijt toch wel goed is het niet copperfield en ik antwoordde dat zou ik denken een man die in een hokje zat als een duizend deel keek ons door de mist heen en ontving van iemand geld vroeg of ik een van de heren was voor wie er was betaald en scheen enigszins te twijfelen zoals ik me herinner in een zweempje te hebben gezien of hij het geld voor mij zo aannemen of niet kort daarop zaten wij heel hoog in een heel hete toneelzaal en keken naar beneden in een grote ruimte het parterre maar het mij leek te roken zo onduidelijk waren de mensen die je op een gepakt zaten te zien en was ook een groot toneel de had ik naar de straten heel glad en zindelijk vond en daar waren mensen op die over het een of ander praten maar helemaal niet verstaanbaar er was een overvloed van helder licht en er was muziek en en waar dames beneden in de loges en ik weet niet wat al meer het scheen mij toe dat het hele gebouw wilde leren zwemmen zo vriendelijk dwarrelden het als ik het probeerde te doen stilstaan op iemands voorstel besloten wij naar beneden te gaan naar de loges van de eerste rang waar de dames waren een heer in avondkleding die op een zo van lag met een toneelkijker voor zijn ogen zweefde mij voorbij aan ook mijn eigen portret ten voeten uit in een spiegel daarop werd ik in een van die loges gelaten en hoorde dat ik toen ik ging zitten het een of ander zei en dat de mensen om mij heen hippe en zag dat de dames met verontwaardigde blik hem naar mij om keken en wat ja dat agnes daar op de stoel voor mij zat met de dame en een heer naast haar die ik niet kende ik zie nog haar gezicht je beter mag ik wil zeggen dan ik het toen zag met de onvergetelijke uitdrukking van spek en verwondering waarmee zij zich naar mij om weer de agnes zei ik met de dikke tong wel heb ik ooit agnes stil toch antwoorden zijn ik kon maar niet begrijpen waarom hij is door de mensen hier kijk liever naar het toneel ik probeerde op haar bevel en mijn ogen op te vestigen en iets te horen van wat daar gebeurde maar tevergeefs weldra keek ik weer naar haar om en zag haar in een hoek wegschuiven en haar gehandschoende hand tegen haar voor of drukken agnes zei ik geheid vrees ik niet goed ja ja let maar niet op mij god doet antwoorden zijn maar luister gaat gewoon weer weg of ik al weer weg ga ja ik had een dwaze ingeving om te antwoorden dat ik wilde wachten op haar naar huis te brengen ik geloof dat ik dit ook zij zo goed ik kon want nadat zij mijn poosje had aangekeken scheen zijn mijn te begrijpen en antwoorden zacht ik weet dat gij doet zult wat ik u vraag als ik zeg dat ik het heel ernstig ming ga nu weg klopt doet om mijnentwil en vraag uw vrienden u naar huis te brengen zij had mij voor het ogenblik al zover tot bezinning doen komen dat ik hoewel ik boos op haar was mij toch schaamde en met een kort geen na wat goede nacht moest betekenen op spot en wegging zij volgde mij en ik stopte opeens uit de loge in mijn slaapkamer waar al een stier voor bij mij was die mij hielp mij uit te kleden en waar ik hen beurtelings vertelde dat agnes mijn zuster was en hem bezoek de kurkentrekker te halen omdat ik nog een flesje wijn kom open trekken hoe iemand die in mijn bed lag dit alles volkomen verward de gehele nacht door voortdurend weer zei en deed daar wel het bed op een golvende zee leek die nooit stil was hoe ik toen die iemand langzamerhand in mijzelf over ging en brandende dorst begon te krijgen met het gevoel alsof mijn eigen huid en harde plank was mijn tong de bodem van een lege kepel door lange dienst gebarsten en boven een vuur van smeulende koliek hangend mijn handpalmen gloeiende metalen platen die geen ijs comfort koelen maar het verdriet de wroeging de schaamte die ik voelde door niet mij de volgende dag alles bewust werd mijn ontzetting dat ik vermoedelijk duizend misstappen begaan zou hebben die ik vergeten had en die nooit meer goed gemaakt konden worden mijn herinnering aan die onvergetelijke blik waarmee 8 mes mij had aangekeken daar martelende onmogelijkheid om haar iets van mij te laten weten daar ik stommeling die ik was niet wist hoe zij londen kwam of haar zijn logeerde mijn walging bij het zien van de kamer waar het feest gevierd was mijn kloppend hoofd de tabakslucht de aanblik van de glazen de onmogelijkheid om uit te gaan of zelfs maar op te staan o wat een dag was dat oh wat een avond toen ik bij het vuur zat met een kop lamsbouillon met hoge vet bezaaid en dacht dat ik de weg op ging van mijn voorganger en zijn akelige geschiedenis mijn deel zou worden zo goed als zijn kamers en half tot het besluit kwam om met een postrijtuig naar boven te vliegen en alles te bekennen wat een avond tony je van krab die de bouillon schok kwam weghalen een enkel biertje op een bord liet zien als het hele overschot van het feestmaal van gisteren en ik werkelijk neiging voelde mij aan haar nam kindse poezen te werpen en met oprechte boetvaardigheid te zeggen oh juffrouw krab juffrouw krab de kliekjes kunnen het mij niet schelen ik voel mij zo behoort als ik er niet zelfs in die benauwde toestand aan getwijfeld had of je vak rap eigenlijk wel een vrouw was om zo vertrouwelijk meten zijn einde van hoofdstuk 24 eerste die van hoofdstuk 25 van dave het koppel fielt door charles dickens vertaald door cm ensing deze librivox opname is 5 en auteursrechten opname door marcel coenders eerste deel van hoofdstuk 25 goede en kwade engelen de ochtend not be jammerlijke dag van hoofdpijn misselijkheid en berouw stapte ik mijn deur uit op een zonderlinge manier in de war over de datum van mijn diner als of een troep titanen een reusachtige hefboom hadden genomen en de dag van eergisteren enige maanden handen achteruit geduwd toen ik een loopknecht met een brief in zijn hand de trap zat op komen hij nam alle tijd voor zijn boodschap maar zodra hij mij bovenaan de trap naar hem zag kijken begon hij te draven en kwam hijgend bij mij alsof hij zich half dood had gelopen maar meer t copperfield zei hij met zijn stop je tegen zijn hoek tekent ik kom bij nauwelijks als zodanig kenbaar maken zo ontroerde ik bij de gedachte die als een overtuiging in mij op race dat de brief van agnes kwam ik zei hem echter dat ik meneer theekop er vilt was en hij geloofde hebt en gaf mij de brief waarop hij zei antwoord te moeten hebben het liet een buiten op het portaal staan om op het antwoord te wachten en ging weer naar mijn kamer in john zenuwachtig dat het toestand dat ik eerst de brief op de tafel moest leggen en mij een beetje met de buitenkant vertrouwd moest maken voor ik tot het besluit komt komen hem te openen toen ik hem opende ontdekte ik dat het er heel vriendelijk briefje was maar in op mijn toestand in de komedie volstrekt geen toespeling werd gemaakt alles wat het behelst de was mijn beste tot doet eeklo zeer ten huize van papa's zaakwaarnemer meneer wordt er broek in e the place holborn wilt ge mij eens komen opzoeken op welke tijd ge zelf maar wenst altijd liefhebbend de uwe agnes ik had zo lang werk om een antwoord enigszins naar mijn genoegen te schrijven dat ik niet weet wat de loopknecht gedacht moet hebben of het moet geweest zijn dat ik nog leerde schrijven ik moet minstens een half dozijn antwoorden hebben het geschreven ik begon er een hoe kan ik ooit hopen mijn dierbare agnes de rust uit en de indruk uit uw geheugen weg te wissen daar beviel de het mij niet en verscheurde ik het weer ik begon een ander shakespeare heeft opgemerkt lieve acht nul hoe vreemd het is dat iemand een vijand in zijn mond stinkt deert herinnerde mij aan mark hem en het kwam niet verder ik probeerde zelfs een vestje ik begon het briefje in regels van 6 lettergrepen maar dit vond ik toch en dwaasheid na verscheidene zulke vruchteloze pogingen schreef ik mijn waarden agnes aan uw briefje herken ik u volkomen en want zou ek van kunnen zeggen dat groter lof zou zijn ik zal om vier uur komen liefhebbend en vol berouw tc met deze missiven die ik zodra hij uit mijn honden was wel weer had willen herroepen ging de looplicht eindelijk weg als die dag voor enig ander ambtenaar in dokters commons half zo verschrikkelijk was als voor mij geloof ik werkelijk dat hij daardoor enigszins boeken deed voor zijn aandeel in die oude verrotte geestelijke kaas hoewel dik tegen half vier van het kantoor ging en al enkele minuten later bij de plaats van bestemming stond te loeren was het een vol kwartier over de vastgestelde tijd volgens de klok van de sint andreas kerk te holborn voor ik moet genoeg komt verzamelen om bij meneer otter broek aan de huis geld in de linker deurpost te trekken de beroepszaken van meneer otter broek raden in het benedenhuis behandelt de bezoeken die hij veel ontving in het bovengedeelte van het huis mandy mij in een fraaie maar enigszins mijn oude samen en haar zat agnes een busje te knopen zij zag er zo lief en kalm uit en herinnerde mij zo sterk aan een vrolijke frisse school dagen in canterbury en de benevelen de berookte stomme ellendeling die ik een paar avonden geleden de meest was dat ik mij daar er niemand anders in de kamer was aan mijn zelfverwijt en gevoel van schaamte over gaf en kortom mij heel gek aan stelde ik kan niet ontkennen dat ik tranen stortte tot op dit ogenblik ben ik nog onzeker of dit over het geheel het verstandigste was wat ik doen kon of het belachelijkste als het iemand anders want gij geweest was agnes zei ik mijn hoofd beschaamd of wendend zal wickham niet half zo veel om geven maar dat ga je het maakt die mij zo goed zien ik zou haast wensen dat ik voor die tijd maar gestorven was zij legde haar hand die hand raakte mij aan zoals geen andere ooit deed voor een ogenblik op mijn arm en ik voelde mij zo getroost en mijn moeder dat ik niet nalaten kon haar hand aan mijn lippen te brengen en dan paar te kussen ga zitten zij agnes vrolijk wees niet verdrietig tot doet als ze mij niet volkomen kunt vertrouwen wie zou het dan wel kunnen doen oh agnes zei ik gij zijt mijn goede engel zei glimlachte een beetje treurig naar ik dacht en schudde haar hoofd jachtmes mijn goede engel altijd mijn goede engel als ik dat werkelijk was god doet antwoordde zij is er één ding waarop ik heel erg mijn hart zou zetten ik keek haar vragend aan maar reeds met een voorgevoel van wat zij bedoelde om u te waarschuwen en zij agnes met een vaste blik tegen uw kwade engel leven agnes begon ik als hij stierf voor bedoeld dat doe ik god doet antwoorden zijn dan agnes doet ga je hem groot onrecht hij mij of iemands kwade engel hij iets anders voor mij dan een gids en steun en wringt lieve agnes is het nu niet om bill ik en helemaal niets voor u hem te beoordelen naar wat gij ef gisteravond van mij hebt gezien ik beoordeel hem niet naar wat ik eergisteravond van u gezien heb antwoordde zij kan maar naar dan naar verschillende dingen kleinigheden op zichzelf maar die mij geen kleinigheden meer toeschijnen als ik ze bij elkaar de school ik beoordeel hem gedeeltelijk pot doet naar wat gij mij over hem verteld hebt en naar uw karakter en de invloed die hij op u heeft en was in haar zachte stem altijd iets dat het snaar in mijn binnenste scheen te treffen die alleen trilde bij die klank die stem was altijd hartelijk en ernstig maar wanneer zij zo hartelijk en ernstig was als nu was er een trilling in die mij geheel overweldigde ik zat haar aan te staren terwijl zij haar ogen neer sloeg op haar werk ik zat alsof ik nog naar haar luisterde en stierf voor in weerwil van al mijn geheim tijd aan hem kwam er minder schitterend voor het is wel onbescheiden van mij zei als mes weer op kijkend die zo afgezonderd heb geleefd en zo weinig van de wereld kan weten om zo ernstig raad te willen geven of zelfs zo uitgesproken mening te durven hebben maar ik weet hoe ik daar toe kom god doet hoe het voortkomt uit de herinnering dat wij samen zijn opgegroeid en uit mijn trouwe belangstelling in alles wat u aan gaat dat is het wat mij zo moedig maakt ik ben overtuigd had ik gelijk heb en wat ik zeg ik ben er volkomen zeker van het is mij als of het iemand anders is die tot u spreekt en niet ik als ik u waarschuwen dat ga je op gevaarlijke vriend hebt weer keek ik haar aan weer luisterde ik nog naar haar nadat zij reeds zweeg en weer werd zijn beeld hoewel het nog in mijn hart bleef vast aan verduisterd ik ben niet zo onredelijk om te verwachten zij agnes na een poosje haar gewone toon haar nemend dat gij een gevoel dat een overtuiging bij u is geworden op een zult of kunt veranderen vooral niet een gevoel dat wortelt in uw goed vertrouwen de aard ga je moet dat ook niet al te haastig doe ik vraag alleen maar tot doet als hij ooit aan mij denkt ik bedoel vervolgden zij met een zachte glimlach je want ik wilde haar in de rede vallen en zij wist wel waarom zo dikwijls als gij aan mij denkt ook te denken aan wat ik u gezegd heb wilt ge mij nu dit alles vergeven ik wil het u vergeven agnes antwoordde ik als hij stierf voor een mal recht laat wedervaren en net zo veel van hem houd als ik niet eerder zei agnes ik zag een wolkje over haar gelaat zweven toen ik zo over hem sprak maar zij beantwoorden toch mijn glimlach en wij waren weer even ongedwongen en vertrouwelijk als van ouds en wanneer agnes zei ik zult ge mij die avond vergeven als ik een weer aan denk zij agnes zij hand zo van het onderwerp willen afstappen maar ik was het er vol van om dit toe te laten en hield niet op voor ik haar had mogen vertellen hoe het kwam dat ik mijzelf zo te schande had gemaakt en welke reeks van toevallige omstandigheden mij ten slotte in de schouwburg had gebracht het was een grote opluchting voor mij dit te doen en uit te weiden over de verplichting die ik kans die ervoor had door zijn zorg voor mij toen ik niet in staat was voor mijzelf te zorgen ga je moet niet vergeten zij agnes bedaard tot iets anders over gaat zodra ik zweeg dat geen mij altijd alles moet vertellen niet alleen wanneer gij in moeilijkheden raakt maar ook wanneer hij verliefd wordt wie is je verlangens opgevolgd tot doet niemand agnes toch wel tot doet zij agnes lachend en haar vinger op houdend nee agnes op mijn woord er is wel een dame bij mevrouw stier voort aan huis die heel verstandig is en met wie ik graag praat je van dartel maar ik aan dit haar volstrekt niet agnes lachte weer over haar eigen scherpzinnigheid en zei dat als ik haar mijn vertrouwen bleef geven zij een register van mijn verliefdheden zo bijhouden met de datum duur en afloop van elk afzonderlijk net als de tafel van de koningen en koninginnen in de geschiedenis van engeland toen volg zijn mij of ik jorah had gezien hoera hiep zei ik nee eer zij hier in londen hij komt iedere dag beneden op het kantoor antwoordde agnes hij is al een week voor mij naar londen gegaan ik vrees voor onaangename zaken tot doet voor iets dat u ongerust maakt 8 mes zie ik wat kan dat zijn agnes legde haar werk terzijde en antwoorden kml zij haar handen over elkaar fraude en mij met haar mooie zachte ogen peinzend aan keek ik geloof dat hij de compagnon van papa zal worden wat jorah die lagen gemene kerel zou het met zijn kruipen zo ver brengen rape ik met verontwaardiging uit hebt gij dat dan niet afgeraden agnes bedenk toch wat een verhouding dat waarschijnlijk zal voor de ga je moet rond uitspreken ga je moet uw vader zoon blazen stap niet laten doen hij moet dat verhinderen agnes nu het nog tijd is mijn nog steeds aan kijkend schudden agnes haar hoofd terwijl ik sprak met een glimlach over mijn drift en antwoordde toen ons laatste gesprek over papa zult ge nu nog wel herinneren het was niet lang daarna niet langer dan twee of drie dagen dat hij mij voor het eerst iets te kennen gaf van wat ik u nu vertel het was akelig hem te zien worstelen tussen zijn verlangen om het mij te doen voorkomen als iets dat hij uit eigen verkiezing deed en zijn onvermogen om voor mij te verbergen dat hij jou toe gedwongen werd ik was heel bedroefd gedwongen agnes wie twink m dan jorah antwoordde zij na ogenblik aarzelen heeft zich bij papa onmisbaar gemaakt hij is slim en mobylette hij heeft papa zwakheden afgevoerd ze aangekweekt en dan partij van getrokken totdat om alles wat ik bedoel in één woord samen te vatten klopt toet tot dat papa bang voor hem is geworden en was nog meer dat zij had kunnen zeggen aan nog meer dat zij wist of vermoedde dat zag ik duidelijk ik kom haar het verdriet niet aandoen haar te vragen wat het was want ik begreep wel dat zij hebt om haar vader te sparen voor mij voor zweeg het al lang geduurd voor het zover gekomen het was greep ik ja ik moest als ik er maar even over na dacht wel tot de conclusie komen dat het heel lang geduurd moest hebben ik zweeg zijn overwicht op papa zei agnes is heel groot hij spreekt van nederigheid en dankbaarheid misschien oprecht ik wil het hopen maar in werkelijkheid heeft hij macht over hem en ik vrees dat hij onbarmhartig gebruik maakt van zijn macht ik zei dat hij rond was wat op dat ogenblik een grote voldoening voor mij was op die tijd waarvan ik spreek toen papa en mij voor het eerst over sprak vervolgens de 8 en is altijd papa gezegd en had hij zal weggaan dat het hem erg spijt te moeten vertrekken maar dat hij beter vooruitzichten had papa was toen heel neerslachtig en weer door zorgen gedrukt dan ga je of ik heb ooit gezien hebben maar die uitweg van een compagnonschap scheen hem verlichting te geven hoewel hij er zich tegelijk overs ging te ergeren en te schamen en hoe hebt gij dat toen opgenomen agnes ik heb gedaan tot doet antwoordde zij wat ik hoop dat goed was naar ik mij overtuigd voelde dat het voor papa's gemoedsrust noodzakelijk was dat offer te brengen droom ik ook bij hem op aan het maar te doen ik zei dat het de last van zijn levend zou verlichten ik hoop dat het zo zijn zal en dat het mij meer gelegenheid zal geven hem gezelschap te houden oh god doet re partners uit en hield haar handen voor haar gezicht terwijl de tranen over haar wangen rolden het is mij bijna alsof ik papa's vijand' in ben geweest in plaats van zijn liefhebbende kind want ik weet hoe zijn liefde en zorg voor mij hem heeft doen veranderen ik weet hoe hij de kring van zijn belangstelling en van zijn plichten heeft ingekrompen door zich uitsluitend met mij bezig te houden ik weet van hoeveel dingen hij om mijnentwil heeft afgezien en wat voor angstige gedachten over mij zijn leven verduisterd en zijn zielskracht verzwakt hebben door ze altijd op een denkbeeld te richten als ik dat maar ooit weer terecht komt brengen als ik zijn genezing konden werken zoals ik onschuldig de oorzaak van zijn kwaal ben geweest ik had agnes nog nooit zien schrijven ik al tranen in haar ogen gezien als ik nieuwe prijzen van school meebracht en ook toen wij de laatste maal over haar vader spraken en ik had haar haar vriendelijke gezichten zien afwenden toon wij afscheid van elkaar namen maar ik had haar nog nooit zo bedroefd gezien dit ontroerde mij zo hevig dat ik niets anders doen kom dan op een onnozele verlegen manier zeggen of agnes schrijdt toch niet doe dat toch niet lieve zuster maar agnes was in karakter en geestkracht te ver boven mij verheven zoals ik nu wel weet om mijn aandrang lang nodig te hebben haar mooie kalme houding die haar in mijn herinnering zo van alle andere mensen doet verschillen keerde terug alsof er een wolkje aan een heldere lucht was voorbij gedreven wij zullen waarschijnlijk niet lang meer alleen blijven zij agnes laat ik dus nu ik er nog een legenheid voor heb u ernstig verzoeken klopt doet om jorah vriendelijk te behandelen stoot dan niet af toon uw ongenoegen niet zoals hij denkelijk wel graag zou doen over wat u in hem niet bevalt misschien verdient hij dat niet want hij weet en feitelijk geen kwaad van hem in ieder geval denk eerst aan papa en mij agnes had geen tijd om meer te zeggen want de kamer deur ging open en mevrouw otter broek die een dame van grote omvang was of een japon van grote om van droog blad weet ik niet precies want ik kon de japon en dame niet er een groep onderscheiden kwam binnen zeilen ik had een flauwe herinnering haar in de schouwburg te hebben gezien maar werkelijk zo flauw als of ik haar in het over lantaarn had gezien zij is geen mij echter heel goed te herkennen en mij nog steeds van dronkenschap te verdenken einde van het eerste deel van hoofdstuk 25 tweede deel van hoofdstuk 25 van dave het koppel fielt door charles dickens vertaald door cm ensing deze librivox opname is vrij van auteursrechten opname door marcel coenders tweede deel van hoofdstuk 25 goede en kwade engelen daar zijn echter langzamerhand bemerkte wat ik nuchter en naar ik hoop en zeer bescheiden jong mens was werd mevrouw op de broek veel vriendelijker tegen mij en voeg eerst of ik veel in de parken wandelde en ten tweede of ik veel op partijen kwam toen ik deze beide vragen ontkennend beantwoorden kwam het mij voor dat ik weer daalde in haar goede mening maar zij hield dit heel beleefd voor mij verborgen en nodigde mij uit de volgende dag te komen dineren ik accepteerde deze uitnodiging en nam vervolgens afscheid bij het weggaan volg ik nog naar jorah in het kantoor en daar ik hem er niet vond liet ik een kaartje achter toen ik de volgende dag tegen diner tijd terug kwam en zodra de voordeur geopend werd in een naar schapenvlees wikkend dan wat storten begreep ik dat ik niet de enige gast zou zijn want ik herkende de vermomde loopknecht die als hulp van de huisknecht was aangesteld en onderaan de trap wachten om mij aan te dienen toen hij vertrouwelijk naar mijn naam vroeg keek hij zo goed hij kon alsof hij mijn nog nooit gezien had maar ik kende hem wel en hij kende mij ook wel het geweten maakte ons beiden tot lafaards ik bemerkte dat meneer wordt haar broek een heer van middelbare leeftijd was met een korte hals en brede boortjes en die alleen nog maar een zwarte neus wat behoeven te hebben om het sprekend evenbeeld van een mopshond te zijn hij zei dat het hem verheugde kennis met mij te maken en toen ik mijn vrouw wordt er broek mijn hulde had gebracht stelde hij mij met veel plechtigheid voor aan een zeer geduchte dame in zwart fluweel en met een grote zwart fluwelen hoed die naar ik mij herinner op mij de indruk maakte van zeer nauw met hem de het verwante zijn zijn tante bijvoorbeeld mevrouw henry spyker hete deze dame en haar echtgenoot was er ook een man zo koud dat zijn haar in plaats van grijs met rijk besprenkeld geen te zijn men toonde heel veel eerbied voor meneer en vrouwen spyker omdat zoals agnes mij vertelde wanneer spyker solliciteur was van iets of iemand van wie of wat is mij ontschoten dat in de verte met de schatkist in verband stond ik vond ook jorah liep onder het gezelschap helemaal in het zwart en in diepe nederigheid hij zijn mij toen ik hem een hand gaf dat hij er meer instelde door mij te worden opgemerkt en dat hij zich door die goedgunstigheid werkelijk verplicht aan mij voelde ik had wel gewild dat hij mij minder verplicht was geweest want haar dankbaarheid bleef hij de hele avond om mij heen draaien en wanneer ik een woord met agnes wisselden stond hij ook zeker met zijn schaduwloze ogen en zijn lijkachtig gezicht als een spook achter ons om ons te beroeren er waren nog andere gasten die alle naar het mij toest geen voor deze gelegenheid evenals de wijn in het ijs schenen te zijn gezet maar er was er één ding nog voor hij binnenkwam mijn aandacht trok naar ik hem als meneer travels hoorde aandienen ik vloog in gedachten naar zalen huis terug zou het dat ik tommy kunnen zijn die altijd geraamte placht te tekenen ik keek met buitengewone belangstelling naar meneer travels uit hij was een jong mens met een heel stemmig stil en bedaard voorkomen en grappige hoofd met haar en ogen die tamelijk wijd open stonden en hij raakte zo spoedig in een donkere hoek dat ik enige moeite had hem te vinden eindelijk kreeg ik hem goed in het oog en of mijn gezicht moest mij bedriegen of het was de oude rampzalige tommy ik ging naar meneer wordt er broek en zei dat ik het genoegen minder te hebben een oude school kameraad te zien werkelijk zijn manier wordt de broek verrast gij zijt toch te jong om met meneer henry spyker op school te zijn geweest oh hem bedoel ik niet antwoordde ik ik bedoel dit meer dit travels heet zo jawel dat is mogelijk zijn mijn gastheer met zeer verminderde belangstelling als het werkelijk dezelfde is haar valt de ik naar hen omkijkend zijn wij samen op een school geweest ds a house heten en hij was een beste jongen oh ja travels is een goede jongen antwoordde mijn gastheer met een flauw toestemmend knikje travels is een heel goede jongen het is een zonderling toeval zei ik dat is het zeker antwoordde mijn gastheer inderdaad een toeval dat travels hier is want hij is pas vanmorgen gevraagd toen een plaats aan tafel neer kwam doordat de boer van mevrouw henry spyker ongesteld was geworden een hoogst fatsoenlijk man de broer van mevrouw henry spyker wanneer copperfield ik regelde een toestemming die veel gevoel te kennen gaf als men in aanmerking neemt dat ik niets van hen wist en voeg vervolgens wat het beroep van meneer travels was travels antwoorden meneer wordt er broek is een jong mens d voor de balie studeert ja hij is een heel goede jongen heeft geen enkele vijand behalve zichzelf is hij zijn eigen vijand zei ik dit met spijt horend wel antwoorden meneer wordt de broek zijn lippen op elkaar clemont en met zijn horloge-ketting spelend op een manier die aanduiden dat hij een man in goede doen was ik zou haast zeggen dat hij één van die mensen is die zichzelf in de weg staat ja ik zou haast zeggen dat hij bijvoorbeeld nooit vijfhonderd pond rijk zal worden travels eerst mij door een collega gering commandeert oh ja ja hij heeft wel enig talent om iets op te stellen en duidelijk op schrift te brengen je kan hem dan ook nu en dan wel iets te doen geven iets voor hem nogal van belang oh ja ja heer kwam zeer onder de indruk van de buitengewoon tevreden deftige en zelfgenoegzame manier waarop meneer wordt de broek telkens dat woordje ja uitsprak het had een verbazende rijkdom van uitdrukking het gaf volkomen het denkbeeld van iemand die om niet te zeggen met een zilveren lepel dan toch zeker met een storm ladder geboren was en de ene hoogte des levens na de andere had beklommen tot hij nu van de top net vestingwerken met het oog van een rij scheer en een beschermer op de liefde in de loopgraven neerkeek ik stond hier over nog na te denken toen wij aan tafel werden genodigd maar meer worden broek ging met hamlets tante naar beneden meneer henry spyker nam mevrouw korte broek mee agnes die ik graag zelf zou hebben meegenomen werd aan een onnozele hals met de domme glimlach en kromme benen toegewezen jura tribbles en ik als de jongste van het gezelschap gingen het laatst zoals het uitviel ik was niet zo bedroefd over het verlies van agnes als ik anders wel geweest zou zijn naar het mij de gelegenheid gaf mij op de trap aan travels bekend te maken die mij met hartelijke blijdschap begroeten terwijl jura zich weer zo kruipend en vergenoegd opdringerig liep te wringen dat ik hem graag over de learning zou hebben gesmeten terwijl ons en ik waren aan tafel van elkaar gescheiden nou wij gaan twee uitzoeken waarom geplaatst hij in de gloed van een dame in rood fluweel ik in de sombere schaduw van hamlets tante het diner duurt heel lang en het gesprek liep over aristocratie en adellijke afkomst het kwam verscheidene malen mijn mij op dat wij ons beter geamuseerd zouden hebben als wij niet zo bijzonder keurig en fatsoenlijk maar een geweest wij waren zo van moeilijk en keurig dat wij daardoor een heel beperkte gezichtskring hadden tot het gezelschap behoorde ook een zekere meneer en mevrouw cole pitch die uit de tweede hand is met de rechtszaken van de bank te doen hadden dit al tenminste meneer goal pitch en door de bank en de schatkist werden wij zo stijf als of wij aan de of diner aan zaten het werd er niet beter op toen hamlet spanten de familiekwaal bleek te bezitten van alleen sprake ter wille houden en ons over ieder onderwerp dat ter sprake kwam op het lange verwarde uiteenzetting van gasten die onderwerpen maar een slechts geringe aantal maar daarbij altijd weer op aan doen en afkomst terugkwamen had zijn en even uitgestrekt terrein voor abstracte bespiegelingen als haar neef zelf bloed was het woord dat voor afkomst werd gebruikt en daardoor kreeg ons gesprek zoon bloederige kleur de altijd en leek of wij een gezelschap menseneters waren ik moet bekennen dat ik het met mijn vrouw wordt er broek eens ben zei meneer wordt er broek met zijn gevulde glas voor zijn ook andere dingen kunnen heel goed zijn in hun soort maar voor mij gaat bloed toch boven alles oh er is niets merkte hamlet spanten op de had iemand zo veel voldoening geeft er is niets dat zozeer iemand ideaal kan zijn van van al die soort van dingen in het algemeen er zijn laagstaande wezens niet vele wil ik aannemen maar er zijn er toch deeg even doen dat ik noem voor off-road en knielen werkelijke af goden voor verdienste verstand en zowel meer maar dat zijn ontastbare dingen bloed is dat niet als mijn bloed in een neus niet herkent men het ook wij ontmoeten hebt in een kin en zeggen daar is het dat is bloed het is een tastbaar iets wij kunnen het aanwijzen het laat geen twijfel toe de onnozele hals met de kromme benen 3 agnes naar beneden had geleid drukte naar ik dat de zaak nog duidelijker uit of weet ge wat weerga zij deze heer met een onwijze glimlach langs de tafel rondkijkend brood kunnen we niet missen weten wij moeten bloed hebben weet ge sommige jongelui weet ge mogen wat opvoeding en gedrag betreft misschien een beetje beneden hun stand blijven en zichzelf en andere mensen op verschillende manieren in de pekel helpen en zo al meer maar wat meer van het is toch verrukkelijk te bedenken dat zijn bloed hebben ik zelf zou nog altijd liever door een man die bloed heeft ondersteboven gesmeten dan door een man zonder bloed op geraakt willen worden deze opmerking die de hele kwestie in een notendop samenpakten stelde iedereen volkomen tevreden en vestigde de algemene aandacht op genoemde heer totdat de dames zich verwijder de daarna merkte ik op dat meneer gill pitch en meneer henry spyker die tot nog toe erg stroef waren geweest en defensief verbond tegen ons de gemeenschappelijke vijand sloten en over de tafel heen en geheimzinnig gesprek met elkaar hielden dat ons geheel en al uit het veld moest slaan deze zaak van de eerste hypotheek van 4500 pond is niet zo gelopen als men verwacht had ze hebben meer hulp pitch we doelt g de d's van a zei meneer spyker de cs van b antwoorden meneer cool pitch wanneer spaarkaart ook zijn wenkbrauwen op en keek zeer benepen toen de vraag werd voorgelegd aan boord ik hoef hem niet te noemen zijn meneer wil pitch zich bedenkend ik begrijp nu wel zei meneer spyker en wanneer hulp pitch knikte somber aan hem werd voorgelegd was zijn komt wordt geld of ging in vrijheidstelling wat zegt gedaan rape meneer spyker uit geld of geen invrijheidstelling herhaalde meneer hulp pitch op vaste toon' de tweede geïnteresseerden ge begrijpt mij wel k zijn meneer spyker met een donkere blik k weigerde toen ook te tekenen men is hem nog speciaal in new market gaan opzoeken maar hij weigerde het ronduit daarbij is de zaak tot nu toe gebleven zijn meneer cool pitch zich in zijn stoel achter over werpend onze vriend wordt de broek zal mijn wel verontschuldigen als ik mij van verdere verklaringen onthoud daar hebt om zulke gewichtige belangen gaat meneer wordt de broek was maar al te zeer in zijn schip naar het mij voorkwam dat de over zulke belangen en zulke namen aan zijn tafel gesproken werd al was het dan ook op kunde dekte manier hij zette een gezicht vol sombere somberheid hoewel ik overtuigd ben dat hij niet meer van de zaak begrip dan ik en gaf zijn hoogste goedkeuring te kennen over de voorzichtigheid die men in acht genomen had meneer spyker verlangde natuurlijk na het ontvangen van zo'n vertrouwelijke mededeling zijn vriend eveneens met een blijk van vertrouwen te begunstigen voorafgaande samenspraak werd dus door een andere gevolgd waarbij en het meneer gill pitchen beurt was om verrast te zijn en deze door weer een andere maar bij meneer spyker weer aan de beurt kwam en zo maar door beurt om beurt al die tijd zaten wij buitenstaanders toe te luisteren zeer onder de indruk van de grote belangen die ter sprake werden gebracht en keek onze gastheer ons met tot ze zelf voldoening aan als de slachtoffers van een held samen ontzetting en verbazing ik was werkelijk heel blij toen ik weer boven kwam bij agnes een een hoekje met haar kont zitten praten en travels aan haar comfort stellen nee bedeesd maar innemend en nog dezelfde goedhartige jonge van vroeger was naar hij vroeg weg moest omdat hij de volgende morgen voor een maand de stad uit ging kon ik niet zo veel met hem praten als ik wel gewild had maar wij gaven elkaar ons adres en beloofde onszelf het genoegen elkaar later nog eens te ontmoeten als hij weer terug was hij hoorde met veel belangstelling dat ik studeer voor kende en sprak over hen met zoveel warmte dat ik hem aan agnes niet vertellen wat hij van hen dacht maar agnes keek en tussen mij alleen maar aan schudden even haar hoofd toen ik alleen op haar letten daar zij zich niet onder mensen bevond bij wie ik geloofde dat zij zeggen heel thuis voelde was ik bijna blij toen ik hoorde dat zij over enkele dagen zou vertrekken hoezeer het mij ook spreekt zo gewoon weer van harte moeten scheiden dit deed mij blijven tot het gehele gezelschap was vertrokken met haar te spreken en haar te horen zingen was voor mij zo'n strelen herinnering aan mijn gelukkige leven in het deftige oude huis dat zijn zo mooi wat gemaakt dat ik daar wel de halve nacht had willen blijven maar daar ik niet goed langer blijven kon toen de grote lichten van meneer otter brooks gezelschap alle uitgedoofd waren naam ik met tegenzin afscheid ik voelde toen meer dan ooit dat zei mijn goede engel was en en als ik aan haar lieve gezichtje en haar kalme glimlach dacht als of zij afkomstig waren van zo verheven wezen als een engel hoop ik daarmee niets kwaads verdacht te hebben ik heb gezegd dat het hele gezelschap vertrokken was maar ik had jura moeten uitzonderen die ik onder die benaming niet begrijp en die geen ogenblik had opgehouden om ons heen te dwalen hij was dicht achter mij toen ik de trap af ging hij was dicht naast mij toen ik de straat op stopte en schoof langzaam zijn lange knokige vingers in de nog langere vingers van zijn grote handschoenen het was niet uit verlangen naar uw reisgezelschap maar omdat ik mij het verzoek herinnerde dat agnes mij gedaan had dat ik hem vroeg of hij mee naar mijn kamers wilde gaan om een kopje koffie te drinken al werkelijk jonge heer kop af wilt antwoordde hij neem mij niet kwalijk meneer copperfield maar het andere komt zo vanzelf ik zou niet graag willen dat gij uzelf enige overlast aan dit door zo'n meerdere persoon als ik ben bij u huis te vragen er is geen sprake van overlast zei ik wilt ge meegaan ik zou het heel graag willen antwoorden jura zich vreemd wel ga dan mee zei ik ik kon het niet laten een beetje kort tegen hem te zijn maar hij is geen arm niet op te letten wij namen de kortste weg zonder onderweg veel te spreken en hij was zo nederig beschaamd over zijn gehavend handschoenen dat hij nog bezig was ze aan te trekken en zelfs nog niets naar mee opgeschoten scheen te zijn door mij heen woning bereikt hem ik hielp hem de donkere trap op om te voorkomen dat hij ergens zijn hoofd zo stoten en werkelijk zijn koude plannen hand voelde zo precies aan als een kikvors dat ik in grote verzoek en kwam zo los te laten en recht te lopen agnes en de gastvrijheid behielden echter de overhand en ik bracht hem bij mijn hart toen ik licht aanstak verviel hij in een ontmoedigen verdrukking over de kamer die hij te zien kreeg en toen ik de koffie warm de in een heel eenvoudig tinnen kan het je maar in juf grap ze geliefden te zetten voornamelijk geloof ik omdat het volstrekt wie daarvoor bestemd was maar eigenlijk een kannetje voor scheer water was aan omdat er een gepatenteerd toestel dat veel gekost had in het provisie kamertjes pompte beschimmelen legde hij zoveel aandoening aan de dag dat ik hem het hete vocht graag in zijn gezicht had gesmeten oh werkelijk jonge heer koppel fielt meneer copperfield wil ik zeggen zij jorah de had gij mij zo bediend is iets wat ik nooit had kunnen verwachten maar op allerlei manieren overkomen mij zoveel dingen die ik in mijn nederige stand nooit had durven verwachten dat het werkelijk zegeningen op mijn hoofd schijnt te regenen ga je zult zeker al wel iets gehoord hebben van een verandering in mijn vooruitzichten jonge heer koppel vilt maar neer koppig fielt moest ik zeggen einde van de 2e deel van hoofdstuk 25 derde deel van hoofdstuk 25 van dave het koppel fielt door charles dickens vertaald door cm ensing deze librivox opname is 5 en auteursrechten opname door marcel coenders derde deel van hoofdstuk 25 goede en kwade engelen zoals hij daarop mengsel van zand met zijn lange knieën opgetrokken onder zijn kopje koffie zijn hoed en zijn handschoenen dichtbij hem op de grond zachtjes met zijn lepeltje horend met zijn schaduwloze rode ogen maar van de haartjes afgevinkt schenen naam heeft toegekeerd zonder naar mij te kijken terwijl de lelijke inkepingen in zijn neusvleugels maar over ik vroeger al heb gesproken met zijn ademhaling op neer gingen en een slang achtige kronkel in zijn hele lichaam van zijn kin tot aan zijn laarzen door liep werd ik het met mijzelf volkomen eens dat ik een diepe afschuw van hem had ik vond het verre van aangenaam dat ik hem te gast had want ik was toen nog jong en niet geremd te verbergen wat ik zo krachtig voelde hij zult zeker al wel iets gehoord hebben van een verandering in mijn vooruitzichten jonge heer copperfield meneer copperfield moest ik zeggen merkte job ja zoiets zei ik ga ik dacht wel dat je vrouw agnes heb al van weten zo antwoordde hij heel rustig ik ben blij te horen dat je voor agnes ervan weet dankuwel jongen meneer koppel fielt ik had hem mijn laarzenknecht wel naar zijn hoofd willen gooi hem dat ding lag toevallig juist op het haardkleedje omdat het mij door hem had laten verlokken iets te zeggen wat agnes betrof hoe onbeduidend het ook zij mocht maar ik dronk alleen maar mijn koffie uit wat een profeet blijkt gij toch geweest te zijn meneer copperfield vervolgt de jura ja werkelijk wat een profeet blijft ge toch geweest te zijn hij in dat ge nu nog wel dat ge mij eens gezegd hebt dat ik misschien nog wel eens als compagnon bij meneer wingfield in de zaak zou komen en dat het eens misschien wakefield en hier zou worden u weet het misschien niet meer maar als iemand nederig is jonge heer copperfield dan de waard hij zulke dingen als schatten ik herinner mij nog wel dat ik er over sprak zei ik hoewel ik het toen zeker niet voor zeer waarschijnlijk hield o wee zou het voor waarschijnlijk hebben gehouden meneer kop af wilt antwoorden jorah met geestdrift ik kan u verzekeren dat ik dat zelf ook niet deed ik herinner mij nog met mijn eigen mond gezegd te hebben dat ik veel te nederig was daarvoor hield ik mijzelf ook oprecht en eerlijk toen ik naar hen om keek zat hij met die als uit hout gesneden grijns naar het vuur te kijken maar de nederigste mensen jonge heer copperfield hervatte hij weldra kunnen werktuigen tot iets goed zijn ik verheug mij bij de gedachte dat ik voor meneer wingfield een werktuig tot iets goeds ben geweest en wat nog verder zijn kan of wat het beste man is hij meneer copperfield maar hoe onvoorzichtig is hij geweest het spijt mij erg dat de hoor en zei ik en kon niet nalaten er enigszins stekelig aan toe te voegen om meer dan één reden jazeker ga je hebt gelijk meneer kop af wilt antwoorden jorah om meer dan één reden vooral om je voor agnes gij zult u uw eigen welsprekende uitdrukkingen misschien niet meer herinneren jonge heer kop af wilt maar ik herinner mij nog heel goed hoe u eens hoorde zeggen dat iedereen haar moest bewonderen en hoe ik u daarvoor bedankt eh ga je hebt dat zeker vergeten jonge heer copperfield nee zei ik droog oh wat ben ik blij dat geeft nog weet re piura uit als ik bedenk dat geen de eerste zijn geweest die de volken der eerzucht in mijn nederige borst hebt doen groeien en dat gij dat niet vergeten hebt om zoud ge het mij niet kwalijk nemen als ik u om nog een kopje koffie voeg er was iets in de nadruk die hij op dat gloeiend van vonk en rechten en iets in de blik die hij daarbij op mijn richten dat mij dit schrikken als of ik een werkelijk nog innerlijk vuur had zien groeien door zijn verzoek op een heel andere toon uitgesproken weer tot bezinning gebracht bedienden ik hem uit het scheert kan het je maar ik deed dit met een onvaste hand in het plotseling bewust zijn dat ik niet tegen hem was op gewassen en een verbijsterende wantrouwende angst voor wat hij verder zou zeggen die ik wel voelde dat zijn opmerkzaamheid niet konden ontsnappen hij ze helemaal niets hij hoorde zijn koffie om behoefte ervan met tasten zijn kin met zijn kille hond keek naar het vuur keek in de kamer rond keek mij met een grijns en de glimlach aan waarom en kronkelde zich met kruipende onderdanigheid hoorde en proefde weer maar liet het hebt nieuwe van het gesprek aan mij over dus meneer wingfield zei ik eindelijk die meer waard is dan 500 mensen zoals zij of ik ik had al was het om mijn leven te doen geweest niet kunnen nalaten de laatste woorden als met een schok van elkaar te scheiden is onvoorzichtig geweest nietwaar meneer hier oh ja heel onvoorzichtig jonge heer copperfield antwoorden jorah met een bescheiden zucht heel onvoorzichtig maar ik had graag dat ge mij jura bleef noemen als het u belieft dat klinkt net als in de oude tijd nu goed dan jorah zei ik de naam met enige moeite uitbrengt dank u wel antwoordde hij met warmte dankuwel jonge heer copperfield het is alsof elke vinden hoor waaien of klokken hoor naar de uit vervlogen dagen als ik cura hoor zeggen neem mij niet kwalijk maar waarover spraken wij ook weer over meneer wingfield haar in dan de ik hem oh ja precies zij jura ja een grote onvoorzichtigheid jonge heer copperfield het is iets waarover ik tegen niemand zou willen reppen dan tegen u en zelfs tegenover u kan ik had alleen maar even aan hoge meer niet als er in de laatste jaren iemand anders in mijn plaats was geweest zou hij nu meneer wingfield oh wat een beste man is hij toch jonge heer copperfield onder zijn duim hebben gehad onder zijn dan zij jorah heel langzaam terwijl hij zijn wreed uitziende hand over mijn tafel uitstrekte en zijn duim daarop neer drukte tot de tafel en de hele kamer ervan trilde al had ik hem met zijn paarden poot op meneer wingfield hoofd zien staan dan geloof ik niet dat ik en dieper had kunnen haten algeria jonge heer koppel fielt vervolgde hij met een zachte stem die opmerkelijk afstak bij het gebaar met zijn duim waarvan hij de druk volstrekt niet verminderde daaraan is niet te twijfelen en zo schade en schande van zijn gekomen en ik weet niet wat dan meer meneer wingfield weet dat ook wel ik ben het nederige werktuig om hem nederig te dienen en hij verheft mee tot een hoogte die je moeilijk had kunnen hopen te bereiken hoe dankbaar moet ik zijn met zijn gezicht naar mij toegekeerd maar zonder mij aan te kijken nam hij zijn komen duim van de plek waar hij die geplant had en schrapte er langzaam en peinzend zijn ingevallen kaak mee alsof hij zich schor ik herinner mij nog goed om mijn hart van verontwaardiging klopte toen ik aan zijn listige gezicht door hebt er zo goed bijpassende rode licht van het vuur bescherming zag dat hij zich gereed maakte om nog iets te zeggen hier om me heer copperfield begon hij maar ik houd u te lang op ga je houdt mij helemaal niet op ik ga doorgaans laat naar bed danke jongen hier copperfield die ik ben sedert ge voor het eerst tegen mij hebt willen spreken uit mijn nederige stand omhoog geklommen dat is waar maar nederig ben ik toch nog ik hoop dat ik nooit anders dan nederig zal zijn gij zult er mee nederigheid niet om verdenken als ik u in vertrouwen iets mee deel niet waar jonge heer copperfield oh nee antwoordde ik met inspanning dank u hij haalde zijn zakdoek tevoorschijn en begon er zijn handpalmen mee af te vegen hier vooral 8s jonge heer copperfield wel jura oh oh oh prettig om zo spontaan weg yura genoemd te worden riep hij uit en gaf zichzelf een schok als een vis die een stuip krijgt vond hij niet dat zij er vanavond bijzonder knap uit zag jonge heer kop en fill'd ik vond dat zij er vanavond uit zag als altijd in alle opzichten ver verheven boven alle om haar heen antwoordde ik oh dank u het is zo heet hij uit dank u dat hij dat zegt dat hoeft niet zei ik uit de hoogte er is geen enkele reden om mij te bedanken mijn jongeheer koppen vult antwoorden you're a dat is juist het geheimpje dat ik zo vrij wilders zijn nu in vertrouwen mee te delen zo nederig als ik ben hij wreef zijn handen nog harder en keek beurtelings daarnaar en naar het vuur zo nederig als mijn moeder is en zo laag als ontspan maar eerlijk dak altijd geweest is heeft hij het beeld van je vracht nes ik zie jou geen bezwaar in uw mijn geheim toe te vertrouwen jonge heer koppig hield want ik heb u altijd heel graag mogen rijden van het eerste ogenblik af dat ik het genoegen had u in het heet een wagentje te zien ik zeg heeft het beeld van je van agnes al jarenlang in mijn hart geleefd oh jonge heer copperfield met welk een reine liefde bemin ik de grond die mijn sns betreedt ik geloof dat het krankzinnige denkbeeld bij mij opkwam de gloeiende pook uit het vuur te nemen en hem er mee te doorsteken eric wierp het met een schok weer van mij af zoals het kogel uit een geweer wordt geschoten maar het beeld van agnes door ook maar één enkele gedachte van dat roodharige dier beledigd bleef mij voor de geest aan toen ik hem aankeek zoals hij daar zat verdraaid en verbonden als of zijn lage ziel zijn lichaam kramp dit krijgen en deed me duizelig worden hij is geen voor mijn ogen te zwellen en te groeien de kamers geen met echo's van zijn stem vervuld te zijn en ik had een vreemd gevoel dat misschien iemand helemaal vreemd is dat dit alles vroeger al eens gebeurd was een onbepaalde tijd geleden en dat ik al wist wat hij nu verder nog zou zeggen het feit dat ik nog juist bijtijds het gevoel van macht gewaardeerd dat op zijn gezicht te lezen stond droog meer bij om mij het verzoek van acht is in zijn volle kracht in herinnering te brengen dan enige inspanning die ik had kunnen doen ik voel hem met meer schijn van bedaardheid dan ik en minuten voeren voor mogelijk had gehouden of hij zijn gevoelens aan agnes kenbaar had gemaakt oh nee jonge heer koppel fielt antwoordde hij oh hey rené aan niemand anders dan aan u ziet ge ik begin pas uit mijn lage stand op de klimmen ik vestig er veel hoop op dat zij zal opmerken hoe nuttig eer voor haar vader ben want ik vertrouw dat ik hem werkelijk van heel veel nut zal zijn jong meer koppel vilt en hoe ik de weg voor hem ff en hem op het goede pad houdt zij je zo aan haar vader gerecht jongen heel koppig filmt oh wat is dat iets liefs in een dochter dat ik denk dat zij om zijnentwil mijn misschien nog wel eens genegen zal worden ik doorzocht de diepten van het hele plan van de schurk en bv ook waarom hij het blootlegde als gij zo goed wilt zijn mijn geheim te bewaren de jonge heer copperfield van volgde hij en mei in het algemeen niet tegen te werken zal ik dat als een bijzondere gunst beschouwen ga je zou het zeker geen onaangenaamheden willem veroorzaken ik weet wel dat ge mij een goed hart toedraagt maar dagen mij landing in mijn nederige staat hebt gekend in mij nederigste moet ik eigenlijk zeggen want ik ben nog altijd heel nederig zoud ge mij zonder het te willen of te weten mes ging bij mij 180 kunnen tegenwerken ik noem haar de mijne zit de jonge heer koppen vilt er is een liedje dat zegt kronen zou ik wel voor zaken ondermijnen haar te maken en dat hoop ik binnenkort ook te doen dierbare 8 net zo veel te lief en te goed voor ieder die ik maar bedenken kom zou het mogelijk zijn dat zijn bestemd was om de vrouw van zo'n ellendeling te worden er is voorlopig geen haast bij jonge je copperfield vervolgde jorah op zijn nederige toon toen ik hem met die gedachte voor de geest zat aan te staren mij agnes eerst nog heel jong en moeder en ik zullen onze omhoog moeten werken en veel nieuwe schikkingen moeten maken voor het geschikte ogenblik gekomen is zo zal ik tijd hebben haar langzamerhand met mijn hoop vertrouwd te maken naarmate de gelegenheid zich daartoe voordoet oh ik ben nu zo verplicht voor dit vertrouwelijke onderhoud oh ga je kunt u niet indenken wat een opluchting het voor mij is te weten dat g onze toestand bevrijd en hij zeker niet zo tegen merken omdat hij geen onaangenaamheden in de familie zou het willen veroorzaken hij nam mijn hand die ik niet durfde terug te trekken en nadat hij zijn kalme druk had gegeven keek hij op zijn kleurloze horloge o heere zei hij het is al over ene de ogenblik en ontglippen iemand zo in die oude vertrouwelijkheid jonge heer kop profiel dat het al bijna half twee is geworden ik antwoordde dat ik gedacht had dat het nog later was nee dat ik daadwerkelijk dacht maar omdat ik bijna niet meer wist wat ik zeg en zo goor de hemel zou hij zeer bedenkend het huis waar ik logeer een soort gesloten hotel jonge heer koppel fielt bij nieuw level het zal wel twee uur gesloten zijn het spijt mij antwoorden ik er is hier maar één bed en dat oh spreekt toch niet van ben een jonge heer copperfield riep hij in vervoering uit en trok zijn ene been omhoog maar zout ga je er iets op tegen hebben als ik voor het vuur ging liggen als zoiets gebeuren moet zei ik neem dan liever mijn bed dan zal ik wel voor het vuur gaan liggen zijn afwijzing van dit aanbod was in zijn overmaat van verrassing en nederigheid bijna scheel genoeg om tot de oren van je vak grab door te dringen dit doen denk ik in een afgelegen vertrek ongeveer gelijk met het laag waterpeil lag te slapen gesust door het tikken van een onverbeterlijke klok maar op zij zich altijd begrip als wij een klein geschil handen over de tijd en die nooit minder dan dik kwartier achter was en altijd 's morgens precies gelijk gezet hete te zijn daar geen redenen die ik in mijn verwarde toestand kon aanvoeren enige invloed op zijn bescheidenheid hadden om hem tot het gebruik maken van mijn slaapkamer te bewegen was ik genoodzaakt de best mogelijke schenkingen te treffen om hem voor het vuur te laten slapen de matras van de zo vaak die voor zijn lange dunne gestalte veel te kort was de cursus daarvan een teken een tafelkleed en schoolontbijt laken en een jas diende hem tot bed en dek maar voor hij meer dan dankbaar was na hem een slaapmuts geleend te hebben die hij onmiddellijk opzetten en waarmee hij er zo afschuwelijk uitslag dat ik er sindsdien nooit meer een heb gebruikt weet ik hem zich ter ruste begeven ik zal nooit die nacht vergeten nooit zal ik vergeten hoe ik lag te voelen en te wentelen hoe het mij af tot de met over agnes en dan creatuur te denken hoe ik overlegde wat ik kon doen en wat ik moest doen hoe ik tot geen ander besluit komt komen dan dat het voor haar gemoedsrust het beste was niets te doen en dat ik gehoord had voor mijzelf te houden als ik voor enkele ogenblikken sliep resem de beelden van agnes met haar zachte ogen en van haar vader die haar vol liefde aan keek zoals ik hem zo dikwijls had zien doen voor mij op keek het mij smekend aan en vervulde mij met een onbestemde angst als ik wakker werd mijn oude mij de gedachte dat jora in de aangrenzende kamer lag te slapen als een wakende nachtmerrie en werd ik door een half bijgelovige vrees gekweld alsof ik een soort van alle gemeenste duivel bij mij te slapen had bovendien kwam de pook camping dommelen gedachten terug en wilde hem er niet uit tussen slapen en waken in dat ik dat hij nog gloeiend was en dat ik hem uit het vuur genomen en hen door zijn lijf gestoken had eindelijk werd dit denkbeeld zo gewend hoewel ik wist dat er niets van aan was dat ik naar de andere kamer sleep om naar hem te kijken daar zag ik hem op zijn rug liggen met zijn benen ik weet niet hoe ver uitgestrekt met bloggen dingen in zijn keel verstoppingen in zijn neus en een mond gapend als een oven hij was in werkelijkheid nog zo veel lelijker dan in mijn verwarde verbeelding dat ik daarna juist door mijn afschuw naar hem toe getrokken werd en niet kon nalaten om het half uur of zo nog een snaar hem te gaan kijken en tools geen de lange lange nacht even drukkend en hopeloos te blijven en verscheen in de donkere lucht nog maar steeds geen belofte van dag toorn ik hem 's morgens vroeg naar beneden zag gaan want de hemel zij dank wilde hij niet blijven ontbijten was het mij als of in zijn persoon de nacht zelf verdween toen ik later naar de comments ging gaf ik je voor krab met bijzondere nadruk last de ramen open te laten ten einde mijn zitkamer te luchten en van zijn aanwezigheid te zuiveren einde van hoofdstuk 25

1 thought on “David Copperfield (NL vertaling) | Charles Dickens | Literary Fiction | Audiobook Full | 14/33

  1. David Copperfield (NL vertaling) | Charles Dickens | Literary Fiction | Audiobook Full | 14/33

    49: [00:00:00] – 049 – HOOFDSTUK 24 – MIJN EERSTE BUITENSPORIGHEID

    50: [00:35:19] – 050 – HOOFDSTUK 25 – GOEDE EN KWADE ENGELEN – DEEL 1

    51: [01:01:10] – 051 – HOOFDSTUK 25 – GOEDE EN KWADE ENGELEN – DEEL 2

    52: [01:28:06] – 052 – HOOFDSTUK 25 – GOEDE EN KWADE ENGELEN – DEEL 3

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *