Kleine Zielen | Louis Couperus | Literary Fiction | Talkingbook | Dutch | 2/6



hoofdstuk 8 van de kleine zielen deze librivox opname boomwortels publieke domein opname door anna simon de kleine zielen door louis couperus hoofdstuk 8 de volgende dag haalde al die zijn vader af van het spoor vader vadertje krijgt hij to wander welke uitstapte zij omhelzen elkaar van de welke zie je geroerd omdat het 15 jaar was geleden sedert hij rollend voor later had al die als een man hielp pappa met de bagage en ze reden weg in de visie land mijn jongen ik heb je in 10 dagen niet gezien want dat je toch zo lang te doen vadertje nu is alles geregeld en nu gaan we een huis zoeken ja hij zag met een lach van genot op zijn kind sloeg de arm om mijn schouder tolk en tot zich zich voelende vol zware vreemde weer moed en voldoening komt hij terug was in holland ziel en stil voert hotel constans wachten en af in haar kamer dag constant dag energie ik ben met alles klaar gekomen zoveel te beter hier is je kamer west hij belde bestelde zich koffie haar gezicht om dadelijk strak naar huis adi schonk de koffie in daarvoor het je dank je mijn boy en hoe bevalt het jou mijn kerel in je hollandse vaderland hoe bevallen je altijd leven en nichtjes oh ik heb nog niet veel van ze gezien maar ik ga morgen naar de kinderen van om geld en dan de alien hoeveel zijn er daar 7 grap is die gaat het goed met mama konstanz ja heel goed ik heb ik heb een brief van papa stamelde hij bijna papa en mama verlangen dat we ze gauw komen opzoeken in driebergen het was eindelijk de zo lang verwachte verzoening die haar pracht ze zag hem aan zonder een woord hier heb je de brief zij de hij en reikte haar die over zo las het was in de moeilijke woorden van een oud en ouderwets man die zelden schreef een poging tot vergeven vergeten tot welkom pijnlijk maar niet om oprecht de brief eindigde dat zijn ouders henry en constant senna die zou verwachten te driebergen haar hart klopte ze nemen me dus in genade aan dacht ze bitter waarom eerst nu waarom eerst nu 13 jaar is mijn jongen oud en ze hebben niet naar een enige kleinzoon getaald harde mensen waar beheerst nu ik hou niet van ze ze zeiden echter alleen het is heel vriendelijk van je ouders zal het zo geleerd in rome zo te zeggen dingen die zij anders minne en wanneer wil je dan naar driebergen gaan vroeg ze morgen dan zouden we 's avonds gaan thee drinken bij de van saatse maas adolf in de herman ik verlang naar mijn ouders nu niet die zeer mijn familie dan maar voor de jouwe en schreef van sites me af is van ethisch ieren geen sprake ik verlang naar mijn ouders en moeten hun tonen dat wij een brief appreciëren appreciëren voeg zij bitter wat moet ik appreciëren dat ze 13 jaren nodig hebben om te zeggen dat ze een kleinkind verlangen te zien in al die jaren heeft jouw familie ook ik daar je getaald dat is niet waar mama heeft ons in brussel opgezocht geen 13 jaren hij lachte schamper twee maal twee dagen ze stampte met haar voet mama is het oude vrouw ze reist nooit mijn ouders zijn ook koud en ze hebben veel te strijden gehad met een ideeën en overtuiging dus ik moet hen dankbaar zijn hij zag er hard aan dankbaar zijn je bent nooit geweest niet aan hem niet aan mij ze kranten hara vuisten altijd gilde ze op altijd ook altijd verweten dat ik je carrière heb gebroken dat ik dat ik systemen snikte luid op mama zei de arry het kind was tussen hen het ons voorbij de alles het begrip nooit de aanleiding die het wisten de grond van die verwijzingen en tot nog toe altijd nooit gedacht hoe vreemd het was dat zijn vaders en moeders familie altijd zo ver waren onbenaderbaar zeer het de laatste weken wilde hem dat door het hoofd hij vroeg niet ook op en greep hij niet en al begreep hij dit niet hij was toch geen kind meer hij was dan een kleine man en zijn hart was des te zwaarder ons hij niet wist en begrip en toch mama zijn taak als een held op jouw omhelst het kind ach kreet zij jou toch meer van hem ga maar naar hem arie mama zei ik hou van u allebei evenveel hij niet mama wees niet zo driftig zo zenuwachtig van der welke dronk zijn koffie uit zijn klanten het kind tegen zich aan zoende hem moest ik ga uit eddy je bent lief maar ik ga uit ik heb behoefte aan lucht wil ik met u meegaan nee blijf bij papa zei kon hen niet samen zien dit eerste ogenblik van een terugkomst zij moest er weer naar die 10 dagen aan winnen hè met kind te zien liefkozen en nu nu vluchten zijn om het niet te zien ze zit daar goed op ze kuste al die nog eens en willen de tonen dat ze op hem niet boos was nooit boos was ze ging papa salie van dewelke pig zonder verlegen waarom zeg je die dingen tegen haar papa mijn kind en haalde diep adem omhels te zijn zoon alise rij je bent weer gegroeid je wordt zo breed met een kerel arie wordt bijna te groot voor je vader om je te omhelzen en te houden op zijn schoot neem vadertje ik ben je jongen hij zette zich op van der welk het knieën zoek zijn arm om zijn hals legde zijn zachte kinder wang tegen zijn geschoren gezicht mijn kleine kerel hij drukte hem tegen zich aan voeten die gekomen maar nu met die zachte wang op zijn wang waarom moet u nu nu weer dadelijk kibbelen het is mama en uw antwoord mama is zenuwachtig antwoord dan ook niet hoe is de familie van mama ik geloof dat ze nogal aardig zijn oma is heel lief en tom de bert er ook en om gert en tante adelien mama is heel blij en alle terug te zien is u nu ook blij en holland te zijn een groep papa en groepen maar gauw terug te zien ja mijn kind laten we dan eens afspreken wanneer we naar driebergen gaan morgen niet dan gaat u met mama naar oom en tante van zaten me over morgen heb ik beloofd bij om gaar te komen nou dan ga ik maar op een andere dag naar de kinderen laten we dus overmorgen gaan en dan kan u morgen al dadelijk beginnen met het zoeken naar huis en jaar een jongen zo is het goed wil ik dat dan maar zo zeggen mama ja hij plannen zijn kind aan zich vast meinardi mijn jongen mijn lieveling mijn lieveling mannen oude vader hij bleef van der welles knie wang tegen wang buiten in het voorhout stortregenen het tussen de martzen bladloze bomen en grauwe miste duister de vaal en vaag uit de verte aan terwijl de vochten avond zonk einde van hoofdstuk 8 hoofdstuk 9 van de kleine xena deze librivox opname behoed het publieke domein opname door alle simon de kleine ziel in de louis couperus host het negen die avond na de eten gingen van de welke constance en ali naar mevrouw van holen waar ze ook dorien aantroffen die met haar zwager kennismaakte en ik heb aan jullie vanmiddag gedachten vrede ze ik had heel veel boodschappen doen voor bekken en zo de stad doorkruisende dacht ik ik zal in zijn tuin wordt gaan en zien of er veel huizen openstaan ik ben er doodmoe van maar dorien hoe aardig van je zij constans ook van de welke was verrast dat is waarlijk allerliefst van je mijn nieuwe zuster hier is een lijstje dat ik gemaakt heb met de huurprijzen er achter die ik wist te weten te krijgen alleen door in duinoord is zo ver van mama ja marconi zei mama hier in de buurt krijg je niets voor 800 gulden wat heb ik eraan zij constant nerveus om in den haag te wonen en een uur vanaf ik wil dicht bij u wonen we zullen nog wel eens zien niet van haar welke zich ontvangen zien zien zien ze constant driftig ik wil gewoon mijn eigen huis hebben het hotel is duur en ik voel me niet prettig eerder meubels het pastoor zijn eer op orde zijn nu haar moest je ze arie beslist dat gaat niet in een vloek en een zucht ze glimlachte dadelijk ieder woord van het kind wat dadelijk een balsem en troost de oude grootmoeder glimlachte dorien glimlachte ali zijn mama van loon je moet papa en mama maar goed helpen met dat huis ja oma dit zal nog niet zo gemakkelijk gaan het kind was meer op zijn gemak dan op die zondagavond oma was heel lief tante dorien ook om zo te draven voor die huizen tante dory doe je altijd boodschappen ze lachte alle het als een manier van dory iedere dag den haag te doorkruisen ze was zeer hulpvaardig en vooral voor bernardo fien voor de twee aanstaande bruiloften had zij druk ernst en paul kwamen binnen wij wisten dat van de welkom bij lawaai was zijn paul en we kunnen kennismaken dat zijn tenminste geen fysicus in optima forma dacht constant ernst leek offerte en knippen te ogen maar hij was daarbij vreemd mensenschuw altijd verlegen zelfs in de familiekring held iets schutters als wilde hem er zo groot mogelijk weer weggaan maar hij dit geweld aan en eens hoe ga je hem constant hou je van porselein delfts bedoel je ja hou je van fase ik hou veel van fase ik heb allerlei vazen heb je ooit wel nagedacht of een vaas de vorm het symbool van een vaas je weet niet wat ik bedoel kom eens bij me op mijn kamers kom je dan lunchen met je man dan zal ik me in fasen tonen consten ons glimlachte heel haar ernst heb je zoveel bijzondere vaas ja zei hij een fluisterend tot ik heb hele bijzondere ik ben altijd bang dat ze gestolen worden zijn mijn kinderen en hij lachte en zei lachte ook een beetje huiverig voor hem en om te komen op die kamers vol fase die kinderen waren dus niet meer wat tegen ernst te zeggen en ze vertelden nu zachtjes aan mama dat oude heer en mevrouw van der welke haar schoonouders en verwacht een te driebergen mevrouw van leeuwen straalde fluisterde kind ik ben zo blij ik ben zo blij dat ze dat willen doen het heeft mij al die tijd achtervolgd die gedachte welke houding ze tegen je zouden aannemen adriaan is dan toch ook hun kleinzoon in dertien jaar begon constans bitter kind kind voedt geen wrok voet geen wrok heb geen verweet inge meer alles komt niet terecht mijn kind ik ben zo blij het zijn andere mensen dan wij kind niet zo ruim van opvatting een heel orthodox en streng op hun principes dan wat ze indertijd gewild hebben kind dat van de wel kun je trouwde kind kunnen zijn opoffering voor hen het brak de carrière van een zoon waarom je constant fluisterend maar heftig het brak zijn carrière waarom waarom moest hij uit de diplomatie gaan kind het was zo moeilijk voor hem erin te blijven na dikkele constans lachte schamper in hun kringen waar niets dan ik kluis dat ze weer tussen stil kind wees niet zo heftig wees niet zo nerveus connie ik ach ik ben zo blij ik zou die oude mensen kunnen omhelzen ik wil ze ook opzoeken als je er geweest bent om hen te omhelzen mama weende constans drukte de handen op de borst ze stikte goed mama zeiden ze zacht cool ik zal dankbaar zijn mijn leven lang aan papa en mama van der welke en en henry aan u aan u allemaal kind wees niet bitter kopieën wat gelukkig te zijn nu in ons midden we zullen alle proberen lief voor je te zijn en je het verleden te laten vergeten mama jaar kind je het verleden te laten vergeten wees niet pittig mama ze omhelzen de oude vrouw die weenden mama huil niet ik ben gelukkig ik ben gelukkig bij alle terug terug terug einde van hoofdstuk 9 hoofdstuk 10 van de kleine zielen deze librivox opname behoort het publieke domein opname door anna simon de kleine zien het o louis couperus hoogste 10 twee dagen later zaten van der welke constance en olie in de trein naar driebergen het kind voor wie holland een nieuw land was stelde belang in de vage falen lagen uit springen naar waren bomen lijnen der wazige horizon waaruit dorps pitjes staken als wonen op charme sloegen de molens haren week en uit onder de machtige koper grauwe wolken die als waren massa's weemoedig heden door een regen wind geblazen angst en neer trok en de lucht en jaagden en jaagden altijd door het kind vroeg zijn vader telkens iets zijn hand in van der welke stand en om die liefkozing niet te zien duurde constans uit het andere raam zwijgend gisteravond waren ze bij de van saatse maas geweest en hoewel constans zich eerst geërgerd had dat zijn later een groot medelijden gevoeld mijn god hoe was het mogelijk dat adolf in zo burgerlijk was geworden van wie had ze dat toch mama zo fijn gedistingeerd papa haar arme vader zo op en op een gentleman en oudste kraakt van oude stempel toch misschien van de ruijssenaars om zou je nooit gezegd hebben dat een broer was van mama van de huiver naars misschien mijn god wat was die adolphine burgerlijk haar man en broer huis pretentieus en rommelig haar meisjes de twee oudste pretentieus bedankt nodig marie het jongste meisje een soort assepoes het je baan lief verlegen om het doodstil kindje maar dan de drie jongens weer zo onbehagelijk viezig real vat een bol wat een boel ze waren gekomen denkende heel intiem thee te drinken maar dat is een soort van een avondje geweest een echte rommel als van der wel kat gezicht die woedend geweest was twee heren in rok en witte das de andere in alle mogelijke gradaties in van herenkleding geklede jas smoking zakken haar of in scheen altijd onduidelijke invitaties te doen en de mensen wisten nooit wat ze zouden aantrekken en wie ze zouden vinden floortje in hun vel wit laagje pannetje nota bene carolien en marietje in wandel toilet van sijtzema zelfde als een dikke boer luidruchtig hij samen met online van haar het was zoveel gerar geweest dan druiven raar als altijd goedig en de meisjes heel in die smileys' natuurlijk en eenvoudig maar verder was die avond met allerlei vreemde mensen toch een web ons verhaal voor van de welke gewist die zijn wel als zwager op een intiemere en hartelijke wijze hadden kunnen verwelkomen de allereerste keer dat zij hem zagen nou dat zijn gedurende jaren haar man als familielid hadden geleerd en thuis terug in het hotel had een hevige scène met herman gehad hij is geldende op zo'n rommel familie van haar zij die familie verdedigende tegen haar eigen overtuiging in tot al die was wakker geworden uit zijn bed was gekomen en verzocht had zich stil te houden omdat hij anders niet slapen kon dat kind zoals de dat gezegd had met zijn besliste lieve maniertjes net zo een klein stevig mannetje nou dat kind wat zouden ze ooit hebben gedaan zonder dat kind ze dacht soms als het ooit stierf als ze ooit moest missen ze maakte zich van kant het was niet hun kind het is een schat dat hun leven dus ik denk even om maar toen zit bij zijn vader zag zitten hand in hand en van der welke de dorp spits en daarginds na jaren volgt uit te vinden keren ze zich weer om snel en pijn van jaloezie haar hart ze had medelijden met adolf in ze voelde in adolf in een strijd om mee te doen en strijd wanhopig omdat van saatse maar niets had een goede naam maar verder een onbeduidend mens was moeilijk na jaren gewoon veert getrouwd met er of zien zonder dat iemand wist waarom zij hem en hij haar genomen had ze eerste willen vestigen als advocaat en procureur in den haag later geplaatst aan het departement van justitie maar nooit het gemis aan sympathie veel de papa geholpen zoals die van nagel geholpen had nooit eigenlijk veel intel bij zijn superieure nu door adolf in gepasseerd in allerlei pijntjes en commissies zich lab en de politieke overtuiging om zich kandidaat te stellen voor de gemeenteraad 100 profi altijd jaloers en nijdig om bertha's grootheid haar man ook hoog hoger en hoger wilde hebben en zo weinig kans had ooit dat ideaal te verwezenlijken ja adolf in moest stil razend worden bij de gedachte aan bertha's huis haar man minister van koloniën en geld gemaakt als advocaat te semarang hun huis herhaling van dat deftige gewichtige ouderlijke huis van vroeger de grote diners receiver kennissen en florerende de korte reed er diplomatie en dan gaf profiel van die onmogelijke avondjes allerlei mensen bij de haren erbij gesleept elementen die elkaar niet kenden nooit zagen verwondert zich samen te treffen indien nauwe salons voel verschoten handwerkjes en stoffige mekaar boeketten een kaartje wat er allemaal muziek van de meisjes de tafels weggeschoven en ineens een wanhopige story die een wolk van stof uit het tapijt op juichten alles alles even tactloos en onaangenaam en burgerlijk vooral met de te dikke sandwiches en de slordige meid die brutaal haar ellebogen toonde als de meisjes haar iets voegen te doen constant had medelijden met haar of in ze was toch haar rustig en ze werd zich bewust maar jaren of het gesluimerd had een teder familie zwak voor allen die waren haar broers en zus dus en en kinderen had ze het van mama en teder familie zak zodat zoo gaarne eens met adolphine we spreken intiem harde raad willen geven toch voor die paar rietjes de elementen wat meer bij elkaar te kiezen wat homogeen te infecteren en floortje toch te zeggen niet een vuile bal japon af te dragen op zo'n gelegenheid en dit drie jongens dragen het door de al te volle salons onhebbelijk met vuile handen slecht opgevoed als de ze vergeleek met haar ali die misschien wel helemaal geen opvoeding kreeg maar die uit zichzelf zo een aardige kerel was zo beleefd al was hij strak en die fatsoenlijk sprak en niet met zo'n volle mond vol platte haagsestraat ah het was verschrikkelijk en ze verrichten zo dan al die ook daarvan iets zou overnemen arme adolf in wat een strijd vooral met een onbereikbare van bertha voor ogen want ze leden allen aan jaloezie in de familie zij zelf had het bijna profiel dat het altijd gehad heel sterk van kind af aan op haar oudere zusters en broers dan ze ooit haar of fins kunnen raden nu de bruiloft van floortje naderde en de ar ovi niet van dienst kunnen zijn ze vond het zo treurig dat haar zuster en van loewe toch zo voor burgerlijk te en ze was na gisteravond bang voor die bruiloft vooral omdat emily van bertha zowat in diezelfde tijd zou trouwen in mij dus over twee maanden in ieder geval zou ze er met mama over spreken niet uit de dril zicht waarom het adolf in toch haar zuster was omdat ze van zij hield als haar zuster en nooit medelijden had waarlijk naar van medelijden mama waar sta je zo heen het was al die stem en zag dat het kind naast haar was komen zitten haar gevende nu haar beurt zo verdeelde hij altijd zijn gunst en tussen zijn vader en zijn moeder want van de welke dadelijk nam de nieuwe rotterdammer en dompel de tussen de wij het uitgeslagen plaat en druk weg in zijn hoek zo kom je eindelijk eens bij mij zitten fluisterde zijn moest je niet zo jaloers zijn moet ik me dan in tweeën hakken hij sprak nu met haar haar hield haar bezig ze bewonderde hem altijd zoals hij sprak aardig weg redelijke onderhoudend met een talent voor gang geluk gesprek denkelijk altijd aangeleerd omdat zonder hem zijn vader en zijn moeder zou de zwijgen als hij niet streden hij sprak over een paar huizen die zich gisteren hadden gezien hij sprak over het landschap voelde zich zo vreemd eensklaps een hollandse jongen en hij vermaakte zijn moeder hij amuseerde haar als een kleine galante carlier toch had hij helemaal niets van een heertje en breed klein stevig mannetje en sporthemd en een blauwe over jasje een korte broek hij droeg een slappe goed model bulut zij hield niet van die goed maar had er absoluut zo in willen hebben maar zelfs met die hoed achter was hij mooi gaan we wat was hij een mooi kind zijn open blonde ogen een beetje hard en ernstig zijn fris hark vlezig bakkers met die fijne recht te trekken die van henry zijn kleine mond waarop zelfs verliefd was die vierkante schouders zijn mooie benen met vierkante knietjes en fijne kruiden zijn korte broek haar kind haar kind hij was haar alles hij was het geluk de genade van mijn leven om hem had haar leven waar de hij sprak maar ze vond dat hij heel ernstig keek ernstig er nog dan anders ja ze voelde het het was omdat hij wachtte over een uur de ontvangst dag in in driebergen van de grootouders van der welke ook was zenuwachtig sprak geen woord meer zouden zijn courant open dicht open dicht haar klopt het hart tot in de keel droog verschroeid van zenuwachtigheid en a die keek ernstig strakker dan ooit ze voelde het in de stem van het kind was en tederheid als wilde hij zeggen hou je maar flink hoesje straks en hoe dichter ze naderden hoe stille ze werden herrie in zijn courant zij durende uit het raam en ook actief is niets meer te zeggen en dat onbewegelijk de handen in de zakken van zijn over jasje nee ze zou het nooit kunnen vergeten dat die twee oude mensen 13 jaren hadden nodig gehad niet om haar als dochter aan te nemen waarom in haar kind hun kleinkind te zien in al die tijd geen brief geen toenadering een volkomen stilzwijgen een geheel dood zijn van een enige zoon voor een enige kleinzoon ze dacht niet aan zichzelf zij verlangde van hun geen sympathie alleen maar coole beleefdheid ze voelden zich volgen volk zo vroeg dat als er aandacht zijn er bijna in stikte als in een beloning en daarbij kan dan nog dat niet druk en de besef dat zij dankbaar moest zijn omdat die ouders hun zoon aan haar hadden opgeofferd zoals ze eens hadden gezicht volstrekt hadden gewild dat geen wie haar trouwen zou ook al brak uit zijn carrière en dat dat was het wat zijn nooit vergeven kon omdat het nog steeds haar ijdelheid kwetste dankbaar zijn zout hun geweest zijn voor hun zoon wanneer zij beschouwt hadden dat na een zich stil houden van enkele jaren henry met een relaties de protectie die hij toch had zijn carrière had kunnen vervolgen met haar aan zijn zijde de staf klaar was niet meer en diplomatieke dienst leefde bij haarlem op zijn buiten en zouden hem dus nooit meer in het buitenland kunnen ontmoeten dan door het allergrootste toeval nee dat om haar gekwetste ijdelheid dat zou ze hem nooit en nooit kunnen vergeven daarom was de volk waarin zelfs tikte om de opoffering om de carrière van henry gebroken door haar als hij niet vijf jaren lang de vrouw van de minister-president te rome geweest had haar positie die met takt met gratie met wereldkennis zelfs vervuld zodat de hollandse kolonie zelfs haar salon sprays boven die van andere nederlandse locaties in het buitenland was hij niet trots geweest op die reputatie had zij niet plezier in gehad dat de hollandse kolonie de hollandse toeristen in haar huis iets van het vaderland en het home terugvonden op haar recepties en haar diners hoe dik was al bijna niet gezegd mevrouw bij u in rome is het allerliefst vooral vergeleken bij die en die plaatsen en ze hadden hollanders artikels geklaagd over de sombere mark en geslotenheid van zovele onze locatie in zou ze niet aan van dan welke steden geweest zijn op haar plaats ook al zo maar eerst over gesproken hebben en gefit dat zij de gescheiden vrouw van een minister-president daarna getrouwd was met een jongste secretaris maar zij zou takt hebben gehad het zou vergeten zijn het zou bij gezonken zijn in het verleden zij kon niet aannemen dat dit alles niet mogelijk waren geweest misschien niet voor een ander maar wel voor haar en dat was nu haar volk dat die twee oude mensen en henry met hen dat nooit zo hadden kunnen inzien en haar wil hadden gegeven hun zoon met een toelage die armoede was twee aalmoezen waarvoor ze dankbaar moest zijn maar haar en hem en hun kind gelaten hadden in brussel in een hoek als een schande die men verstopt nee nooit zou ze dat kunnen vergeten neem nooit nooit nooit ze was zo verdiept in haar gedachten dat ze niet merkte hoe de trein stil hield en hoe zij al waren te zeist driebergen mama zei harry zachtjes geschikte op het blik maar ze wilden zich bedwingen waardig zijn die oude mensen nu tonen dat zij niet was een onwaardige vrouw al had ze een fout met misstap gedaan in haar leven nu goed dan een zonde om dat heel lief had gekregen ze steeg en uit en al die hielp haar en haar geschoeide vingers trilden in zijn stevig handje maar ze wilde niet trillen stil nu stil nu ook al willen ze zijn komen en waardig vooral daar is het rijtuig zij de herrie gesmoord hij herkende het heel oude rijtuigen van jaren herr herkende zelfs de oude koetsier die naar hem zag en aan zijn hoed kwam de palfenier was een jongen die hij niet kende hij opende portier en de koetsier als oude gediende bo geschreven naar hem en mompelde bewogen groeten nummer de titel van vroeger morgen jonker goedemorgen mevrouw dag dirk zei henry gesmoord ze zette zich in het rijtuig en constant zag dat henry zijn lippen zijn tonnen klemde op elkaar dat zijn kaken knarste als hield een zich in om niet als een kind te schreien nu en dan rilde hij nerveus en keek door het raampje herkende de villa's aan weerszijden van de weg toen geestig en de maartse tuinen die weg miste in vochtige waar ze heel letten op vele verbouwingen wat was het verandert had bouwde men veel in de laatste jaren maar toch was iets onder die grote wolkenluchten zwaar van eeuwige regen langs die weg in die via tuinen iets van vroeger iets van zijn kinderjaren iets van zijn jonge tijd hij voelde zich een oud man die terug kwam hij nauwelijks 38 het was als schaamde zich voor het bekende en hij weet het heel stil te zwak om het zichzelf te wijten aan haar de vrouw die naast hem zat de vrouw vier jaar hem zijn ouderen ook hij dacht aan rome nu aan de salons van de nederlandse legatie aan haar toen mevrouw de stappen laag de vrouw van zijn chef aan een flirt eerste scherts toen ernst totdat alle verschrikkelijkste ogenblik in die kamer van een rendez-vous de staf vlaar aan de deur constans vluchten door een andere deur en zijn onderhoud met de beledigde oude man die goed voor hem was geweest als een vader never heet het haar het als haar schuld hij was een jonge man geweest met nauwelijks wereldkennis zij vrouw van 28 meer dan 5 jaar getrouwd zij had een tot zich gelokt zij was de verleider is geweest zij was het zij was het hij verweet het haar held haar eerst niet lief gehad in de eerste tijden van flirt dat was geweest en causerie en was een aardigheid toen was het passie geworden maar wat was passie vlam van een ogenblik hel op flakkerend en dan uitgedoofd hij wist het van die dag krijgen staan had als een misdadiger voor die waardige oude man van die dag als de vlam gedoofd en van die dag begon mijn zijn noodlot te zien het schandaal waarvan heel rome vol was de wanhoop ze er voor mijn ouders daarginds in holland ver constans in florence en eerste onderhoud daar hij buigende onder de wind zijn er ouders en haar vragende zijn vrouw te worden te trouwen in engeland zodra de scheiding was uitgesproken gerard hadders en noodlot altijd gezien het had hem klein zwak terneer gedrukt al india ellende in die ruïne van zijn jonge leven naast die vrouw in wie hij die niet de schuld op zich nam nooit vergat de vier jaar ouder wereldwijzer verleider is die vrouw eeuwige hindernis in die ellende was de enige genade geworden het kind het kind wat nog meer de ellende had kunnen vermeerderen het was de genade geweest het lieve kind van het eerste ogenblik dat hij had gezien als klein rood were zijn kind al was het dan ook de vrucht van een ellende het kind opgroeiende als zijn troost het kind dat de werelden met de hand je door zijn gezicht in zijn haar dat vadertje zij het kind dat hij is moorden in zijn armen het kind haar kind wel maar het kind toch van hem ook zijn kind zijn zoon opgroeiende en dan zo spoedig de kleine bemiddelaar en de reden ook dat zij samen bleven om het kind opgroeiende tot jongen en hoewel niet begrijpende niet wetende toch voelende de eeuwige strijd de eeuwige ellende tot zijn oog is waar een ernstige worden en hij voelde dat hij troost en bemiddelaar was het kind daar zat het over hem zijn mooie stevige jonge die op hem leek met een strakke ernstige lieve ogen en hij zou hem niet tonen gaan naar zijn ouders haar kind wel de vrucht wel van een ellende haar zijn zoon en hun kleinzoon het kind zag van vader naar moedig ze zaten bij de over hem en beiden zwijgend keken een raam uit half terug tot elkaar gewend zo garnaal dat kind hun genomen de hand bij de eens gezegd dan wordt dat een voor een de op dit ogenblik dat hij heel ernstig voelde maar hij wist niet het woord hoe handig hij anders ook praten kon hij keek maar van zijn vaardig naar zijn moeder van zijn moeder naar zijn vader en zei zij keken niet dorsten niet naar hem voelende zijn blik en voel voel van hun eigen gedachten toen voelt het kind het leven heel zwaar als een gewicht zinken op zijn kleine borst hij haalde heel diep adem onder het zware gewicht en zijn adem als een diepe zucht ze keken bij de nu op na een kind open al wij willen bereiden zijn armen om zijn kind en zijn hart te voelen maar rijtuig draaide tuinhek in een reden om een voortuin van honden perken maar de rozenstruiken instroom omwonden afwachten de voorjaarsdagen einde van hoofdstuk 10 hoofdstuk 11 van de kleine dieren deze liep fox opname wordt het publieke domein opname door allah simon de kleine zinnen de louis couperus hoofdstuk 11 ze stegen uit de deur werd er opengedaan de venster gordijnen daarvoor kamer vulde een weinig af van de siddering in haar oude hand aan de vestibule was niemand die en ontving dan de knecht die de voordeur geopend had toen zij de constant herrie ga je eerst binnen ik kom later met al die zodra je me roept hij zag er aan aarzelen te zeggen dat hij met arie wilde binnen gaan maar zal de hand op de schouder van het kind gelegd en zag hem zo vast aan dat hij begreep dat zij niet zou willen een hij trad binnen als dronken wankelend in de voorkamer waarvan de venster gordijnen hadden getrild de knecht of naar achteren te gegaan niet wetende wat hij doen moest en constans zette zich op de eiken houten bank trok al die naast zich ze maakten antichambre in de vestibule haar schoonouders maar het was nu haar eigen wil te wachten nou dat zou bijna 14 jaren gewacht had op een enkel woord dat haar roeping zou ze had met de kiesheid in haar vrouw henry het eerste ogenblik alleen tot zijn ouders laten gaan maar zij zoals opgesteld zelve haar kind tot zijn grootouders te voeren aan haar was het dat te doen op dat voer recht op dat recht stond zijn ze had wel henry's aarzeling gezien maar hand had zich gelegd op de schouder van haar zoon als nam ze hem in bezit nu wist niet hoe lang ze wachten maar het scheen haar heel lang en ze zag de vestibule duidelijk de eiken houten betimmering de drie vier familieportretten een paar oude gravures van stadsgezichten de delftse vullen op nou het kabinet de trap die naar boven wenden de eiken deuren er vertrekken die zwijgend bleven gesloten ze zag duidelijk het patroon de tegels van de gang en de kleuren van de bereden deventer loper tot eindelijk de deur van die voor kamer werd geopend en een oude man verscheen ze race op de oude man aan te trekken van henry maar type gegroefd en zijn geschoren bovenlip viel in de rechte neus sprong uit het voorhoofd wel de zich vurig en hoog uit een dunne krans grou haar de ogen zag hem uit blauw en hart zoals de ogen van henry zagen de gestalte was lang en henry was klein de schouders waren breed en klom in de donkere lange jas en helios vierkant en recht de handen waren groot rimpelig en benig en sidderde en henry's handen waren klein en breed ze vergeleek in twee drie seconden staan de haar hand op haar zoon schouder toen zeiden de oude man constans komt binnen ze ging toen ze zacht al die vooruit en zet rare in de kamer ze zag een oude vrouw met een groot gezicht dat haar en niets aan henry lee tanken het grijze haar in het midden gescheiden omlijsten het streng in een zilveren strakheid de gelaatskleur was geel en was er de ogen gauw waren vol tranen en tuurde pijnlijk door het vocht te laat de gestalte was geboren in dit donkere stof en japon de benen scheren moeilijk te lopen het leek alsof er komt en boog over ze hield henry bij de hand constant begon de oude vrouw en haar trillende handen hiervan dicht nu al tot een omhelzing hier is uw kleinzoon zijde constans stijf het is golf al die wat voor uit het kind keek met zijn strakke ogen die de ogen waren van henry een van de oude man en het kind zeiden de groep a en groep emma in de grote sombere kamer chrome zijn stem tof en toch vast de oude vrouw en de oude man keek naar het kind en als een drukkend zwijgen ze keken naar het kind en ze waren zo van verbazing getroffen dat zij geen enkel woord nu vonden de oude vrouw had weer geen race hand genomen en haar tranen vielen neer en er is kraken knarste en hij huiverde nerveus dat is mijn jongen zei hij dat is dus adriaan zeiden de oude vrouw bevende en haar omhelzing die constant die dat bereikt sloot zich nu om het kind hij kuste haar terug en ook de oude man omhelsde hem nu en het kind kuste hem terug hen die zij het oude vrouw hendrik wat lijkt hij wat de lijkt hij op henry toen die zo oud was de oude man knikte zacht ja voor die oude mensen komen het verleden terug en het was of zij hun eigen zoon zeggen 13 jaar oud ze waren er zo door verrast dat ze maar staarde na het kind als geloof in zijn niet hun ogen als was het een vreemde droom constans stond strak en zeiden niet maar de oude vrouwen zeiden het doet ons veel genoegen je bij ons te zien constans constant sport de glimlachen ik dank u zeiden ze lief maar ga zitten sprak de oude vrouw bevende en ze wees naar de stoelen ze zetten zich en henry dit si geweld sprak gewoon over driebergen zo vol wordt het verleden te zijn dat het scheen of zijn nooit elkaar over de hindernis zouden na de zo vele woorden waren er niet gezegd die gezicht hadden moeten zijn om te kunnen zwijgen in harmonie dat het zwijgen en marteling was en zo vele jaren waren gestapeld tussen die ouders en die kinderen dat het ondoenlijk scheen elkaar nu te bereiken met woorden de woorden vielen vreemd en het sombere vertrek dat uitslag op de markt ze tuin en de weg weg waar zijn de in vage miste ze vieren als dingen te voeren vreemd als harde ronde dingen als dingen van materie en als knikkers podsnap elkaar rots en de het als het pijnlijke praten over onverschillige dingen dat bijna onmogelijk was want telkens rode de woorden tegen wat pijnlijk aanvoelden uit het verleden en er waren geen onverschillige dingen toen henry zeiden dat driebergen zo veranderd was tijden hij op zijn afwezigheid van jaren toe kan stans even over brussel iets zei tijdens hij op een jarenlang verblijf thuis in welke jaren haar en schoonouders haar niet hadden willen zien als een schande toen zij spraken over al deze kleine kindjes jaren was het of zij bij de vader moeder de grootouders iets verweten er waren geen onverschillige dingen en het was een wanhopige somberheid tussen die oude mensen naar dat kind omdat het kind niet bereiken konden over een zoon en schoondochter heen buiten stapt de wind huilende op de zware grauwe wolken rolden aan als een stoom van vocht en de regen kletste neer henry had juist zijn vader willen verzoeken met hem in de tuin te gaan om te zien of hij er nog herkende maar de klets regenen weerhield hem en hij zag altijd de tranen van zijn moeder in stilte verweet hij die aan zijn vrouw tussen en allerzielen want het verleden opgestapeld als op een muur het kind voelde het voelde op zijn adem de druk van die somberheid en telkens moest hij zuchtte maar hij hield en zuchten in hij wist niets te zeggen en het maakt ook zijn grootouders de indruk van een stil onderdrukt kind dat niet gelukkig was ook sprake van zei tegen hem als oude mensen doen tegen een kind vriendelijk neerbuigend en wij zijn de de kleine dingetjes er omgeving rondom hem heen het kind dat een man was tussen zijn beide ouders anders antwoordde niets dan enkel verlegen wordt henry en constans vermeden elk ander aan te zien en ze spraken ieder ook in hetzelfde gesprek als afzonderlijk tegen die oude mensen ze zouden blijven koffie drinken en om een uur of vijf teruggaan naar den haag de knecht kwam zeggen dat het tafel gedekt was en hij schoof de dubbele deur open de eetkamer somber de weg achter de grote dichte serre in het volle licht dat door de regels heeft de en de mahoniehouten meubels hadden valse schamp lichte de tafel glans te blank en glas en ze zetten zich moeilijke woorden filmen dan een klok en hardop in de wat kinderen kamer omslachtig poten oude vrouw aan een zachtgekookt eitje of een boterhammetje met onze toon die netjes geplakt op een schaaltje lag zelve schools zijn omslachtig de kleine deftige kopjes koffie het duurder alles heel lang plechtig netjes met veel ontslag voor het eitje en het boterhammetje het schema die toe of hij tijdje en het boterhammetje gemakkelijk in een slok had kunnen op slikken en hij moest zich inhouden om de langzaam en netjes het eitje te lepelen met boterhammetje met kleine hapjes te komen op dat hij niet te gauw klaar zou zijn en die tafel toch reden had zo omslachtig te zijn gedekt hij wist niet of hij nog hoor had of niet toen groepen maar een tweede boterhammetje aanbod maar nam aan dat hij niet wist wat er met zijn handen anders zou doen hij zat als een klein stijf jongetje verlegen en toen hij naar zijn vader zag scheen het hem toe of deze zat als hij en op de gaus en boterhammetje had opgegeten groot mama maakt hebben zelf een zijn boterhammetje en bood het hem gesneden hij ook met heel veel beheersing de smalle reepjes op het duurde eindeloos lang en de tafel bleef blank maakt en netjes nu de boterhammetjes op waren alleen de koffie kopjes hadden uitgedronken iets groezelig en de eierschalen gebroken en gelig had grootmama op een schotel even weg gezet op het buffet toen ze opstond hoe grootpapa en henry een sigaar te komen rook en op zijn eigen kamer grootmama bleef met constance na die in de voorkamer op de weg in de plassen rotsen de regen op en neer constans in dit huis voelde zich al hun vrienden toch werd haar stemming weken omdat de ogende oude vrouw in het strenge zilver strak omlijst gezicht altijd treurig bleven en telkens vol tranen schoten ze was heel gevoelig voor de aandoening die zij zag in een ander en hoewel ze zich verzet werd zij zelf er ook aangedaan ze wilden die vrouw spreken over een kleinzoon en nu zeiden zij hoe flink hij was hoe lief voor zijn ouders mevrouw van der welke klik de goedmoedig bleef marie zien als een kind 2 el constans van hen vertelde als van een man haar woorden domme niet door tot de oude vrouw maar de klank er van deed haar aandoening zullen ze wenkte arena der zijden hem wat hij zomer sinds moet komen logeren in de vakantie dat het buiten heerlijk om te spelen het kind dat op de lippen te zeggen dat zijn ouders niet buiten hem konden hij voelde dat zijn woorden vreemd zouden klinken oude het en bedankt en hij zeide alleen heel zoet gaarne grootmama hij deed me uit kleine kindje omdat god maar waar hem nu zo dag eigenlijk dacht en nu aan heel iets anders dan wat groot mama zei de dacht hij aan de huizen die hebben papa en mama gisteren had gezien dan weer over zijn ouders dat niet in zware en niets niet over de buurt die over de verdeling daar kamers omdat hij wist dat het hotel duur was en papa en mama bij de rustiger zouden zijn als zij hun huis hadden dacht hij er over de knop morgen door te hakken en alleen te gaan naar de eigenaar van een aardig huis bij de bosjes niet zo heel ver van oma verloren als hij zegt niet mee bemoeide zou het weken en weken duren dier papa en mama hadden besloten hij wist wel dat een huis huren iets heel heel ernstigs was maar hij wist ook dat papa en mama het nooit met elkaar zouden inch worden hij moest dus wel wat wagen en hij zou maar hopen dat het goed zou uitvallen er wonen hier twee 4s verder ook een paar heel aardige jongetjes daar kan je dan van de zomer meer kennis maken adriaan jij groot mama zijn stem klonk heel fijn en zacht en constans moest glimlachen maar terwijl hij stijf is blijft zitten met zijn vierkante schouders en de kuiten tegen elkaar verdeelde hij de kamers van het huis bij de bosjes mama onderwijl wisselden moeilijke woorden met grootmama hij verdeelde de kamers panelen de salon en de eetkamer zoiets als bij om gert die twee kamer sliepen in holland altijd in elkaar met een bord privé en het zeer het je het tuintje was heel aardig boven de grote kamer voor mama en de kleine of papa en het was aardig dat dat soort van toeren kamertje met een boog aan juist tussen die twee kamers was voor hem zoals hij tussen papa en mama daarboven was nog een soort van zolderverdieping maar dat ging hem niet aan dat moet mama verder weten want als misschien wel wat gewaagd morgen naar die dikke man te gaan en aannemers noemde papa hem en te zeggen dat papa hem zond om te zeggen dat hij het huis nam misschien was dat huis in de wat van lassostraat ook weer beter groter maar was ook duurder misschien zo papa boos zijn als hij het zomaar deed op zijn eigen houtje maar eigenlijk wat we dan toch ook nog niets bepaald zwart en wit alleen als papa en mama wisten dat hij nu eenmaal naar de dikke man was geweest zouden ze misschien eerst wat boos zijn nog wat kibbelen dan ieder tegen hem lachen en het huis nemen en dan was het noorden als hij niet dat vlugger die citeerde en bleven kibbelen zouden de meubels uit brussel ineens voor hun neus staan en zij geen huis hebben oma verloren had van gezegd voorzichtig met een huis huren maar dat was goed als je het eens met elkaar werd maar dat werden papa en mama nooit naar holland wazige gaan ook omdat hij gezegd had ik ben immers een hollandse jongen goed laten we gaan nu het huis zouden ze huren mond hij naar de dikke man was geweest het kon niet anders dan wat het wat gewaagd papa kwam beneden met groepen pa en het scheen of papa en vrijer uit zag opgelucht misschien had hij met zijn vader gesproken ze bleven nu nog enige tijd hangen en papa heeft een paar keer op zijn horloge toen kwam het rijtuig voor een de oude koetsier die bepaal als kleine jongen gekend dat reed hem naar het station terug waar zij 20 minuten te vroeg aankwamen stil zonder woorden liepen ze op en neer wachtende op de trein einde van hoster 11 hoofdstuk 12 van de kleine zielen deze librivox opname behoort de publieke domein opname door allah simon de kleine zie de de louis couperus hoofdstuk 12 al die had de volgende morgen gespeeld bij de kinderen van om gerrit en tante eileen nl dat heel aardig gevonden zodra potten met een stuk of zeven neefjes en nichtjes voor wie de oudste een meisje acht jaar was en jongste een baby van 10 maanden haalt zich vaderlijk met altijd gebroed zilver maakt had nieuwe spelletjes uitgedacht en en zeker opzien gebaard als nieuwe grote sterke niet van 13 de gehele morgen echter had hij gedacht aan de dikke man naar wie jij heel vroeg in de morgen al even gelopen was om te zeggen dat papa het huis waarschijnlijk nam en hem verzocht die avond om zeven uur in totaal is in dus te komen daarna was hij daarom gerrit gegaan en eigenlijk vond hij dat lastig want hij moest toch papa en mama voorbereiden op de komst met dikke man 10 concept contract zou meebrengen nadat hij een boterham bij tantawi had gegeten speelde hij dus nog even met de kinderen die niet uit gingen omdat het regende maar repte zich toen naar de alexanderstraat maar oma van loon waar hij wist maar mate zullen vinden constans zat bij haar moeder en vertelde van papa en mama van de welke en hoe zij ontvangen hadden om paul was daar al die een beetje zenuwachtig wilde weten maar papa was ritueel papa vanmiddag een is voegen hij papa is een paar huizen gaan kijken in de nascar dillenburgstraat heb je prettig gehad bij om geld ja het zijn aardige kinderen wat gaat u vanmiddag doen mama ik blijft nog wat bij oma en dan gaan we samen naar oom en tante ruijven naar wil je mee gaat ie ik moet eigenlijk papa spreken zwart nijdig je kan ook ogenblik buiten je vader wat is er dan toch ik heb je de hele morgen niet gezien en het eerste wat je vraagt snap a ik weet niet waar papa is papa heeft geloof ik een afspraak in de witte waren enige oude vrienden zou treffen je kan toch niet dat de witte kom bepaal niet in het hotel dineren ik geloofde papa in de witte blijft dineren maar ik weet er niks van ik ben niet gewoon papa te controleren hij zag haar bedenkelijk aan ik moet absoluut papa spreken voor zeven uur oma wat is er dan toch voor zeven uur heb iets nodig kan ik je niet helpen dat ik helemaal niet mee je wel zei hij als u niet zo kwaad is voor zeven uur komt de eigenaar van het huis in de kerkhoflaan bij de bosjes hoe weet je dat ik ben vanmorgen bij hem geweest voor ik naar om gert ging en en ik heb hem gezegd dat papa het huis waarschijnlijk wilden huren en dat hij kon moest in het hotel om 7 uur met een concept van het contract hij werd int clubs heel verlegen moet zijn grootmoeder en zijn om en zet de aan te staan maar had hij zei oma van loon niet goed begrijp en de hoe heb je dat zo gedaan heeft paar je dan gevraagd nee oma papa heeft me niets gevraagd maar het is een heel goed huis en als papa mama het int kunnen worden met elkaar zou ik me er niet inmengen maar nu is het huis wel noodzakelijk dat ik het toe want anders komen de meubels uit brussel en loperpaar mama nog te zoeken de een links en de andere rechts hij sprak boot maar hij was heel verlegen helpt een kleur als vuur want oma begreep het klaarblijkelijk nog niet en om altijd te schudden van het lachen en trok hem bij beide handen tussen zijn knieën het was geen ogenblik om te ravotten 8 nee op al laat nu maar paul lachte en schudde hem bij de schouders en grootmama front u de blauwe het als de geus heel eenvoudig en zo vond maar maat ook want zij zeiden rustig oh peter dat huis gegaan bij de bosjes hoeveel kamers zijn ook weer er is me neer te schieten zij de ali terwijl hij ernstig tussen de knieën van paul bleef boven heeft u de grote kamer bepaalde kleine maar de kabinet je als rookkamer en ik wil dan wel de je toeren kamer hebben met zo'n raam ja marie het huis in de emmastraat is toch ruimer het is verder van oma en 200 gulden duurder de steek nu niet meer over het huis en de emmastraat oma van leeuwen zat stil maar stomverbaasd voor zich te kijken paul luisterde aandachtig en constance gnarly bleven het voor en tegen van de twee huizen bespreken en ruime kelder in het huis bij de bosjes en een aardig tijdje herinnert u zich ik vind het ook prettig dicht bij de bosjes te zijn yamaha die in de emmer straat geloof ik toch dat mama denk niet over dat huis dat is er vochtig en de aannemer komt dus om zeven uur mama van lou zat maar te staren vanuit dochter haar kleinzoon pulse gaat er weer om het gezicht van zijn oude moeder gea moeder zo zijn de tijden nu ik heb nooit een huis voor je deur verhurend nietwaar nu eerst ging constant te begrijpen dat al die een beetje voor in moest schijnen aan haar moeder oh zo is hij altijd zijde zijn hij helpt ons hij is een kerel nietwaar mijn keel hij na de daar nu doen daar als om haar plezier te doen maar nu moeten papa vinden voor zeven uur anders is bepaald boos zei zakelijk willen we dan even samen naar de witte gaan zij paul oh oh dat zou heel aardig van u zijn maar ik kan je nog niet introduceren ventje neon maar dan zou ik buiten wachten als u daar maar even papa zoekt en hem zeg dat ik hem spreken moet over een huis dat je voor hem gehuurd hebt neon power niet flauw zijn gaat uw constant dag mama ik ga met mijn neef marie la de witte en paul stick en de van het lachen stond op terwijl al die pan de papa niet te vinden zou zijn hem tot haast aanzetten maar kind zijn beval verloren is de jongen altijd zo eigenmachtig ach mama hij helpt ons nou is dat een opvoeding is dat een jongen van 13 jaar hij is wel een bijzonder kind geloof ik wat zouden we moeten doen als hij ons ziet hielp dus je denkt dat van der wilk het huis bij de bosjes nemen zo hoor dat geloof ik zeker en ik geloof zeker dat wij als ouders zich niet meer bemoeid had over een half jaar nog in hotel waren de volgende dag gingen van de welke constance en ali nog eens het huis zien bij de potjes en werd het gehuurd voor vijf jaren einde van hoofdstuk 12 hoofdstuk 13 van de kleine zielen deze liep fox opname behoor tot publieke domein opname door anna simon het lijnen zien we de louis couperus hoofdstuk 13 wel constant langs de winkels liep zat tal van boodschappen te doen weet paul niet van haar zijde af zie je zijn wij blij iemand te hebben die hem hoorde voor het eerst wat ik de menselijke ellende noem bepaald zich niet alleen tot de sociale kwestie maar tot alles door alles kijk om je heen op straat het regent en de mensen lopen onder paraplu's die druipen die vrouwen hiervoor had haar rokken bemodderde platgelopen schoenen die stappen we plassen dat is menselijke ellende zie die man daar een dikke buik schele ogen liegt ge vingers om een grauwe paraplu stock dat is menselijke ellende alles wat lelijk is vies modderig groot abnormaal uit een bijzonder standpunt dat is menselijke ellende kijk al die winkels waar je wat koopt of niet koopt van krullige industrie waarom bloed kleeft dingen die je beweert nu nodig te hebben voor je huis dat is menselijke ellende is allemaal lelijke nasleep van een ziekelijke beschaving zie om je heen die grote letters te liegen die hele reclameplaten dat is menselijke ellende de een houten ander voor de gek en dat is zoiets stelselmatig th geworden dat niemand er eigenlijk in loopt dat ze zowel in politiek als een godsdienst als in een pond suiker of een doosje erop dus allemaal voor de gek houden rij en allemaal menselijke ellende dat sleept zich voort individueel een gemiddeld mensen leven door het is alles vies gemeen om op richt en gewist lelijke menselijk ellendig en je denk dat ik een pessimist ben gewoon nee ik ben een idealist ik zie alles roze in mijn eigen mijn verbeelding is zo dat ik alles zie blank en goud en blauw als antieke standbeelden in tempels tegen blauwe lucht en gouden zon maar als ik uit mijn de verbeelding zie is het alles menselijk ln zoals china als transvaal als de dikke buik van die manier aan de regen en de potten en pannen die je voor je keuken nodig hebt het gehele leven van hoog tot laag van menigte tot individu van massa tot mens is vies lelijk om op richt en menselijk ellendig kijk dat mensen daar wat een ellendig mens haar benen lopen schreef haar neus is lang en het doel waarin ze zich begeeft door deze visie winkelstraat is onzin je denkt dat ik het niet weet maar ik weet het je ziet nooit iets moois als in de komedie of in een boek of in een schilderij of een ets of in zolen als hij een artikel schrijft voor drivers maar ook maar heel weinig is je dadelijk de menselijke ellende doorheen de aanstellerij de avec tatie zelfs die van soberheid de zucht om het te komen of om die of die na te doen of wat op maar in niemand is meer en reinigen gedachte om de reinheid zelve behalve in zwolle nerus is het mooie heb je wel eens in een trein je nog in een tram of een in theater gelet op al die domme lelijke gezichten schreeuwen figuren dik en mager die met het ik zo een team en een scheel oog zus en die met haartjes uit ze boeren die met heel antipathie que handen ik weet niet of je mijn snapt maar dat alles bij elkaar met china en transvaal en de sociale kwestie en altijd diezelfde dikke buik van die manier dat alles tezamen noem ik de menselijke ellende ik zou wel eens een boek over kunnen schrijven maar misschien zal mijn boek niet zijn dan menselijke ellende hij was onderwijl zijn zuster gevolgd in drie winkels en zij had haar boodschappen weten te doen tussen zijn wijsbegeerte stoer zodra er weer kan zag sprak en voert schuin naast haar gaande en pratende aan haar onder telkens uit werkende op de nauwe trap dwars van hoogstraat en venestraat haar even verliezende omdat de bar stapvoets rijdt tegen hen scheiden en haar weer inhalende en er was nooit de draad van zijn gedachten kwijt ik merk dat je nooit veel heb nagedacht net zoals de meeste vrouwen wat ik zeg is heel nieuw voor je zelfs nooit veel opgelet je moet opletten op ook in rare dingen en mensen om je heen niet dat jij en ik ook niet raar zijn en doen we kunnen niet anders dan strompel ook voor te onze menselijke ellende maar je jongen dat was aardig daar zag ik iets zondigs in toch was hij heel ernstig véél te ernstig voor een kind jongen dat de zekere man van de toekomst soms zie je zoiets in een kind dan denk je dat zal het zijn die zal het zijn die zal het worden later als hij ouder is stapje ik zie dat je niet snapt alleen ietsje moederlijke ijdelheid gevleid haar wat ben je toch klein dat is je menselijke ellende zie je in je jongen uit sommig het niet nee je zit niet ik zie het het was heel aardig niemand van de kinderen van bertha of gerrit of adolphine heeft het ik kan het je niet uitleggen horen als je niet begrijpt van haar zusje het leven is niet vrolijk je hebbend 42 en ik was 35 maar ik vind het evenmin vrolijk als jij ik zie teveel door alles heen ik zou nooit bewust iets menselijk ellendig spray kunnen doen met gedraag waarom nodeloos doel ik doe ik niets dan op letten ik ben delen tante weet je mijn vaderlijk erfdeel op een back kopen met voor mijn eigen misselijk met zo een beetje geld mee te kapitaliseren met de bourgeois vraag kan je dan mijn zoon ik had rijk moeten zijn heel rijk ik had op een bergtop een kasteel gezet in de reinheid van de open en ik had veel goeds gedaan aan de menselijke ellende had ze niet willen zien om mij heen ik ben er zo vies van ik word misselijk van een lucht van een bedelaar en onderwijl breekt mijn hart en voel ik fysiek medelijden voor de arme drommel is de schuld van mijn maag of voor mijn zenuwen die draaien om zie ongelukkig als je dat hebt hoe vind je mijn nieuwe overjas met die fluweel er een veer aan de mouwen die zijn netjes en ja maar dat ze nu nat worden dus goed fluweel we bederft niet toch gisteren ben ik geschrokken toen ik in twee spiegels mijn rugzak is niet ook zo'n gekke rug had zo mijn rug vol menselijke ellende niettegenstaande een mooie overjas de lijn liep zo een soort bochel verschrikkelijk nu bijna de hele dag akelig van geweest toen heb ik 's avonds gespeeld op mijn piano die zolder sliepen stoot en toen was het over ik snap niets van je broertje gekker ven denk je ja ik ben bijna de gekste bertha's heel geëquipeerd alleen haar ogen knippen altijd karel wat hij zou kunnen worden weet ik niet maar nu er zijn er onder nul in evenwicht gehouden door de rondheid van cato met ruilen ogen maar heb je gerrit die lijkt geëvolueerd maar is dat niet doet joviaal en prettig en is een mailen geluk dromer je gelooft het niet die zou dat financieel beter kent dan kom je je zegt zelf dat je leven vreemd is gelopen met je twee mannen dan gaat het bergaf kerk doet heel vreemd dorien doet ook soms zo raar dat eeuwige dragen en ik ik zie de vreemdheid aan een ben ook niet pluis je denk dat wel heel verstandig en familie zijn beste constant loopt zo dwars doorheen een grote kraak hoor marijn netjes is niet te zien voor de wereld wacht maar later dan zal het wel zien hij nu zeg je vaarwel hier is je tram en hiervoor laat ik je hij hielp haar in stappen en zij zag hem onder zijn paraplu langzaam weg wandelen zorgvuldig met een zakdoek de fluwelen mouwen ver droog en de van zijn nieuwe overjas einde van hoogste dertien hoofdstuk 14 van de kleine zie je deze liep fox opname boord publieke domein opname door anne simon de kleine zinnen de louis couperus hoofdstuk 14 het waren drukke dagen bij de van nagels vol emotie van allerlei aard of er drie weken zou emilie trouwen en over veertien dagen wachten van nagel en bertha hun zoon op trok terug uit india met zijn vrouwtje en bij de kinderen op tofu gepromoveerd op zijn 24ste jaar getrouwd naar indië als rechterlijk ambtenaar had het er niet kunnen uithouden doet zijn vrouw van de eerste dag af te batavia was ziek geworden en was ik gebleven met als de ergernis van van nagel die de carrière van zijn zoon gebroken dag was de jongen op nog jong en dan zou hij hem wel kunnen helpen dan iets anders inholland maar was altijd tegen dit huwelijk geweest en zwak holland meisje zonder geld er zouden de kinderen voor een de rekening moeten nemen in gewoond en hoewel hij gefortuneerd was hoewel zijn vrouw wat geld had hoewel hij zijn ministers tractement had was het alles bij elkaar ternauwernood genoeg voor het zeer kostbare huishouden dat zij voerden de oudste zoon nu het in die je verwacht met vrouw en twee kinderen twee jongens frans en olie al een paar jaar en tegelijkertijd studerende te leiden blijkbaar zonder veel plan nog om af te studeren 3 uitgangen meisjes voor wie je tweede nu trouwens zo een jongen nog van zestien en een meisje van 14 hun salon om vandaag als ambitie en officiële salon waar zij veel mensen zagen met de hooge regeering scooter i terwijl die van het corps diplomatique er ook even doorheen liep alles bij elkaar en zo kostbaar huishouden dat bertha de grootste wonderen van zuinigheid moest doen om het met een slordige half het ons jaar vol te houden en alles werd opgevoerd alles werd duurder de twee jongens frans en olie kost en bijna drie dubbel zoveel als al hun gekost had emily en marianne de ene al drie de andere pas een jaar in de wereld dan een veel hogere eisen in alles en alles dan louise die nu al zes jaar uitging ooit had gehad studenten zouden dat er bij de in de maskerade meedoen in mijn die kreeg een uitzet dat driemaal zoveel kosten als bert haarzelf in de tijd van papa en mama van loden gekregen had marianne wil daar minste je pannetje met zijn gevoerd hebben karel de gymnasiast een lange zwakke magere jongen maar het is niettemin in allerlei clips van voetbal cricket tennis had een zak geld dat eenvoudig belachelijk was een jongste meisje zag bertha neigingen die haar angstig maakt een voor de toekomst zo was het van buiten een groot druk huis kappa minister de meisjes aan het hof gepresenteerd de jongens flink geld stukslaan de en van binnen tussen van nagel en per te dik was en moedeloze beplating hoe het toch minder te doen zij moesten nu al dood toch wel eerst wel helpen de jongens moesten toch eerst afstuderen de meisjes moesten toch uitgaan en karel moest toch wel blijven in de voetbal en cricket club ze konden een diner minder geven op een winter maar dat was ook eigenlijk het enige dan als de jongens naar hun promotie ook nog geld zou de kosten als op door hun uw kosten als louise en marianne ook zouden trouwen en ook geluidsset moesten hebben als in mali nu als het altijd en altijd zo door zou gaan zonder een ogenblik dat hun vergunde eens wat zuinig te zijn dan wisten ze niet wat ze doen moesten want hoe bert daar ook berekenen en berekende het ging zo niet met een halve ton schaars als vandaag op een ogenblik peter werd verweten hem berthe dat het alles haar schuld was dat zijn verloren was dat er van los nooit hadden kunnen rekenen dat een huishouden vroeg op veel te hoog was opgevoerd maar bertha rustig de ogen dicht knip en de hield en voer dat van nagels en carrière te danken had aan papa verloren aan al dienst relaties van de jaren toe papa naar zijn gouverneur-generaal stijd inholland nog zie er veel invloed kunnen uitoefenen en ze toonde hem de lijsten van haar budget maar ze met zorg de verschillende posten dat uitgerekend hem zeggende dat zou hij volstrekt wilde een traan de vier als de hunne het met de beste wil van de wereld niet verminderd te doen was en daar zijn geen uitkomst zagen verzoenen zich met elkaar en werd er in een maand niet over geld meer gesproken en bleef in leven en uiterlijk het officiële en solide en toch iets wat modern getint de hollandse huishouden de kinderen wel van hun tijd maar de ouders toch verstandig en degelijk en die wel zouden weten tot hoever ze konden gaan en de kinderen zouden kunnen laten gaan voor niemand als de ware toestand ook zelfs maar te raden bertha sprak nooit met iemand zelfs niet met haar moeder over iets wat slim de naar geldelijke aangelegenheden voor de familie en de kennis en breidde het huis in het bezuidenhout zo deftig en solide zijn brede gevel uit maakte de gangen de trappen de salons de eetzaal het kantoor van van nagel de kamers de kinderen allen zo een indruk van onvergankelijke welvaart de salons en eetzaal heel deftig holland de kamers de kinderen wat moderne maar toch alles zwaar degelijk zonder oppervlakkige doorzichtige schijn van prutsen gele kans dat niemand ooit zou hebben kunnen vermoeden hoe de bij je ouders soms urenlang berekenen hoe zij die maand een kleine duizend gulden minder zouden verteren het scheen daar in huis niettegenstaande al die drukte de diners de aanstaande bruiloft de aanstaande komst van de oudste zoon voor wie enkele kamers op de bovenverdieping werden ingericht zo geleidelijk te gaan zonder enige moeite wel druk van leven maar harmonisch van middelen dat niemand ooit aan de minste moeilijkheid zijn we kunnen denken mama van leeuwen kan is er dagen veel berthe en verwaarloosde constance beetje maar ze hield van die drukte de verandering op de bovenverdieping de bemoeiingen over het uitzet de repetities ter bruiloft voorstellen waar pastoor heen de lange tafels die gedekt de bloemen die geschikt de voor ziektes die besproken werden japonnen die werden thuisgebracht de jongens veel in den haag druk vrolijk jong ze hield van dit alles de oude vrouw het herinnerde haar haar eigen huis van vroeger het was als de herhaling van haar jonge leven alleen dacht zijn zij zelve had dikwijls over geld getopt ook al had van loo we kunnen sparen in zijn gouverneur-generaal stijd en bertha had zo helemaal geen geldelijke zorgen want als had heerlijk en zorg moeite zich ook de grootmoeder met het uit het van emily ze gaf haar een raadgevingen en ze dag niet over geld ze ging langzaam de trappen op naar de bovenverdieping om de kamer te zien voor haar twee achterkleinkinderen die komen zouden trots op dat vieren geslacht genietende van die grote familie dat drukken huishouden al die beweging die zij zelf het nu zo miste in haar eigen huis maar zijn nu dichter komen wonen komt zonder veel bijzondere uitgaven meer in haar rustig leven dat alleen de familie zondagavonden geregeld onderbraken ja zij genoemd bij van nagel en werpen zeggen nood dat hij schoonzoon een hoge platenmaatschappij in nam zoals haar man in de tijd ook al gedaan zijn genoot van het solide degelijke officiële huis en de moderniteit de kinderen al schudde zijn nu en dan sinds haar hoofd dit houdt toch glimlachen om het zij vond dat ben met zijn tijd mee moest gaan en dat van dagen lamberta heel verstandig waren de kinderen een beetje vrije teugel te laten en waren wel zee de waarvan zij niet hield dat uitgaan van jonge meisjes alleen 's nachts thuis komende met de huissleutel in de zak maar dat waren toch maar heel intieme partijtjes zei berta en het als onmogelijk het anders in te richten ja ze genoot hier de oude vrouw in het huis haar oudste dochter en hoewel zijn voor al haar kinderen voelde om het zaad kinderen warm gevoel de ze zich bij bert er meer in haar element dan in het warm burgerlijk in gewiste huis van karel en kato wie ze verweet geen kinderen te hebben en hoewel ze ook use van het jonge huishouden van gerrit naar aleen de kinderen daar van 7 jaar tot 6 maanden als een troep londen kleintjes was het haar daar te eenvoudig en gewoon herinnert met haar niet aan haar eigen grootheden kon ze niet uitstaan dat gerrit het soms belachelijk maakte als zij de oude moeder heel terloops liet doorschemeren dat hij de russische gezond bij bertha ontmoet had en bij adolf in een van saatse maat te komen ach dat was haar aan ergernis alsof zijn adolf in niet haar kind herkende hun huis wat vulgair en verborgen lukt bijna profiel altijd zo bitter en zo nodig en jaloers van berthe vooral nu dat vloertje en pauzeert was en die eruit zet natuurlijk zo mooi niet kon zijn als het uitzet familie ze ging wel naar ado fien en besprak wel het uitzet ook daar maar ze deed het niet met liefde niet onder het eenvoudig was daarom konden toch ook wel netjes worden waarom dat adolf in altijd zo kwaadaardig kon zeggen dat is voor ons mooi genoeg maar bij per te ze voelt zich moeder voor al haar kinderen had zijn lieveling gelooft het niet maar bij bert haarkam deze hoegaarden onze daar haar eigen verleden terug vond dan wat de oude vrouw vooral zo aardig vond in het huis van bertha was de gehechtheid onderling het familie zwak voor elkaar zoals zij dat ook altijd in haar huis had gekweekt zoals zij het nog kweekte met die instelling van haar zondagavonden om de kinderen toch bij elkaar te houden bij van nagel en werpen als het ook heel sterk het anders zijn voor de kinderen en zelfs iets wat zij zelf een id&t bertha de zoon die eenmaal uit huis was gegaan weer opnemen toen hij terugkwam met een zieke vrouw en twee kinderen met hoe we de haar ach wat waren ze goed voor een troepje want als dat toch treurig dat jonge vrouwtje zo ziek was en ook de kinderen onderling zeik en het familie zwak alto was met zijn oudste zuster louise die 25 volgt op hem in leeftijd altijd indrukken correspondentie gebleven de twee studenten waar een alleraardigst met een jongen uit gaan de zusjes en harry was zelfs een beetje jaloers dat emilie geëngageerd was alleen karel dus misschien een beetje uithuizig en teveel weg uit de familiekring voor zo'n jonge jongen met al zijn clips en gewichtigheid en daardoor had marietje het jongste meisje van veertien het wel wat stil en toch hield hem ze allemaal van marietje de studenten de oudere zus is ja dat was iets liefs en geheel een grote familie het familiezak de gehechtheid aan elkaar de trots op elkaar de trots op de namen van van loon en van nagel het niet kunnen doel de dat wie ook een familielid daarna kwam zelfs al werd ik vind ik in de familiekring zelve niet gespaard maar dat iemand van de kennissen aan een lid van de familie raakte dat komt zij niet dulden geen van allen zelfs voor constance hadden ze altijd gevoeld dat zwak omdat zij een 16 was en de oude mevrouw herinnerde zich wat constans aanging de wijsgerige beschouwen hun van haar jongste zoon paul de moeite die door iemand gedaan alle broers en zusters te verenigen op die eerste zondagavond met constant zou komen ze herinnerde zich de meegaandheid van al haar kinderen want tegen haar uit en eerbied had niemand kritiek geoefend over die zuster die slecht had gehandeld ze zag het zo bij een alle het familie zwak voor elkaar ze voelde zich altijd broer en zuster de hele elkaar de hand boven het hoofd ook al was er wel eens verschil van mening kans jaloezie te voelen in de kring zich in dat was voor de ouderdom deze moeder en grootmoeder de grote glorie dat was voor haar een hoge idee en natuurlijk ideaal en bereikt illusie en troost voor haar stille naleven van in haar grote huis die nsa mevrouw dat zijn dat grote huis in tuin wilde zijn en nog dorien nog ernst nog paul bij zich dulden als een bijzonderheid in haar die niets afdeed tot haar godsdienst voor het hoge idee haar enige blijdschap dat zij het ideaal verwezenlijkt de illusie bereikt zag ze had een gelukkige oudere zat in haar grote huishouden veel verdriet ook gehad trots al haar grootheid maar niet meer dan haar menselijk deel geldelijke zorgen omdat noch verloren noch zij zuinig waren twee kinderen verloren slag op slag terwijl constance smith stap zeer zeker een zware slag was geweest waaronder zijn vermoeden dat van loewe eigenlijk was bezweken levende in stilte en altijd om het verdriet dat zijn lievelings dochter hem had aangedaan maar zij al had ze geleden met meer veerkracht had al dat verdriet niet meer geteld dat haar menselijk deel dat wat ieder groot huishouden de beurt kan vallen en dat zijn nu op haar heel oude dag haar kinderen in een zelfde stad om zich verzameld hield in een nauwe familiekring in een liefdevol familieleven ze dacht het een groot geluk ze was een god dankbaar voor zelf niet meer kerkelijke godsdienst dan fatsoenlijk was in haar kringen die vooral niet waren de orthodoxe kringen er sommige oud haagse families waar ze was god in haar hart dankbaar zij dank de groep voor haar geluk voor gelukkige oude dag het was nu alles goed nu zijn constans erbij terug had gekregen waarbij terug in den haag den haag dat was naar buiten zorg altijd geweest voor haar de ideale plaats om te wonen er was het hof en haar man had haar geleerd van grootheid te houden er was een appel sfeer van officiële gewichtigheid in hun kringen waarin ze hebben haar geschept als in een element dat er was natuurlijk geworden en wel in van nagel en bert er ook gekomen waren tot hun grootheid een hoge positie karel was ook teruggekomen naar wat ge burgemeester te hebben en ze haalt in hem en haar zoon weer bij ook al hield zijn in stilte niet van cato gerrit gedurende zijn luitenants jaar aan te deventer te venlo in garnizoen als nu ritmeester en den haag en de andere kinderen ze waren den haag nooit uitgewist zodat ze altijd om zich kunnen houden rails geluk en zoals dankbaar ze was zelfs dankbaar dat otto terugkwam alvast de reden wat treurig de ziekte van zijn vrouw moet haar achterkleinkinderen zou zien het waarnaar eerste zijn voelde om ze een nieuwe vrucht een ongekende aandoening ze had om motto zilver haar eerste kleinkind ook zoiets dergelijks gevoeld maar nu was het gevoel bijna intenser misschien omdat het was om een vierde geslacht een voortzetting van de familie ook al was het van nagel en niet van loon zoals een vrouw ze letten niet zozeer op de naam bij daar was haar dochter auto haar kleinzoon diens kinderen haar achterkleinkinderen zo rekende zet naar zich toe en roer de naam luidde was haar van minder belang het waren hare kinderen haar kleinkinderen haar achter klein kunnen kiezen alle liefhad in een grote liefde in een familie liefde dat ze alleen woonde in haar grote huis was omdat ze oud was drukte alleen kon veren als ze drukte was voorbereid als ze wist dat er dokter zou zijn zondagavond waren druk maar ze vermoeide haar niet maar paul of de rhino bij zich te hebben in huis ze telkens toeren thuiskomen uitgang zou er zenuwachtig hebben gemaakt ze het wel de iedere dag al de kamers van het grote huis door om te zien of alles wel netjes was stond op zijn plaats dorien was slordig en paul was lang niet gemakkelijk en ernst met al zijn rariteiten zoals helemaal niet bij zich kunnen hebben omdat ze bang was vooral de bacteriën die zitten in al die oudheden maar daarom hield zijn toch van allen en was ze blij dat ze wonen in den haag en dat zijn geregeld zag ze was nu eenmaal zo niet anders en werp er te komen ze nu iedere dag afwachtende otto en zijn kinderen tot constance jaloers werd en haar eens verweten dat hij helemaal niet kwam in haar nieuwe huis bij de bosjes einde van hoofdstuk 14 hoofdstuk 15 van de kleine zielen deze librivox opname portal publieke domein opname door alle simon de kleine zien we de louis couperus hoofdstuk 15 de van nagels gaven een partij en de oude doelen twee dagen nadat emilie en van raven waren aangetekend een partij voor familie die een intieme kennissen en diner van een kleine honderd couverts daarna zouden de jongelui wat voorstellen en daarna werd er gedanst tot na 10 ii adolf in vroeg aan om ruyven er is u geweest op die zwaar ivans en eergisteren van welke ze waren in gisteren de dag na de aantekening toen hebben ze een soiree gegeven thuis ongeveer 60 mensen alleen de zieken kennissen en een hoop klit-vrij niet mama is er geweest maar van de broers en zusters niemand nee ik wist zelfs niet dat er een soiree was we zijn voor eergisteren het bruidspaar 's middags gaan solliciteren eergister hebben ze een sjieke partij gegeven vanavond het maar een feestje voor ons en voor de rommel van de kennissen op de eerste soiree had berthe aan lage japan en sleep nu is zo hoog om lachte ja zei hij er zo een partijen en hotel vind ik altijd dan af doen er het diner was maar sowieso zo echt hotel eten de champagne was goed zijn om die goed gedronken had wat heeft van nagels slecht gesproken spreekt hij ook zo slecht als hij zijn indische begrooting verdedigt had ze die mama van van raven eruit net een potterie het zijn toch zieke leuk ja natuurlijk zijn muziek anders zou pepper hem niet aan haar dochter hebben gelijmd en verlopen sujets die aanstaande neef van wat hangt een jullie altijd aan hem als vloertje zo ging aan decor of zou ik een haar thuis eens flink zeggen de emilie doet net de gemene meid toen was goedmoedig onder thee gedronken had hij pufte een beetje en dat ga je zijn vest wat losgeknoopt dat rok vest werd en te nou wat ziet floortje er aardig uit vanavond ar ovi wat wit staat haar goed ze lachte blij gestreeld ja nietwaar emily maakt het zo bleek mama van looy ging voorbij aan arm van onno van nagel maakt frans is het toch al goed mijn jongen ja oma vandaag is er vrijwel maar dus dadelijk moet dadelijk hij was lang mager en fonds bomen zijn harde van loon ogen de ogen van zijn grootvader hij was in die paar indische jaren zo verbitterd dat het voor zijn grootmoeder zijn ouders treurig was hem aan te horen zo jammer dat jullie niet in india zijn kunnen blijven niet waar al te hp oma maar dan land u heeft mooi spreken u heeft in die je gekend als presidentsvrouw en als vrouw van de gouverneur-generaal maar voor jonge mensen die beginnen haar paadje te geholpen bepaal helpt dat friesland gemeen ellendig land marokko ik vond het erg eerlijk je wel in uw paleis te buitenzorg dat spreekt maar is hij ooit rivier van de land raad drank aspect toen geweest neato van nee natuurlijk niet en dan met een vrouw die twee keer in de week omver valt van de warmte plat op de grond auto ach wat grootmama dus het broers te ge minste smerigste landelijk en we moesten die koloniën maar een engeland verkopen anders nemen ze ons toch nog af op een goede dag auto ik ben heus niet gewend en zo en toen hier wel ik ken dat oma al die officiële gewichtigheid omgaat in je maar niet iedereen is gouverneur-generaal of minister van koloniën als ik wil dood wordt zal ik in die het dadelijk aanbidden je bent pittig omdat de franse ziek is ziek ziek is niets is een riet maar ze tegen haar blaast breekt ze zoals als jong meisje van een zwart dingetje otto nu maar ik kan er geen steek dingetje maken hoor oma foto wees niet zo peter je hebt twee zulke lieve kinderen via kinderen haal ik ze me niet dat zijn ook de vruchten van ogenblikken mijn onbedachtzaamheid ik beklaagde arms dumpers begint de voorstelling nu tableau 4 van door die goede louise gearrangeerd en pantomime van frans en olie vervelende dingen altijd diepladers partijen ik voelde onze online staan daar beste foto je bent en en onverdraaglijk humeur oma zo werkt tegenwoordig altijd dan haar het je sterk aan je een beetje te beheersen dan dan heb je geen leven niet voor jezelf er niet voor je vrouw en niet voor je familie nee ik heb ook geen leven van mijn familie in je toch otto maar ik lees dat niet voor mijn familie oma a human huis je bent akelig planning maar door mijn plaats ik zie bertem denken zullen we daar hebben bij zich en bij het om te graven naar de voorstelling begint ja tim de cato tegen van zaten ma van de welke en karel een slaaf van 60 mensen een vaste russische gezant en de grond meesteres van de koningin nu maar als ze zo veel kennissen hebben vergoelijken karel aansluting ja maar kabel iemand van de familie waren jullie misschien geïnviteerd van de welke nee wij niet zo jullie ook niet hoewel ik had toch gedacht dat ze polst als er pijn zouden vragen waarom vroeg van de welke koel af omdat die toch ook uithof is geweest vroeger en jij ook niet waar van der welke ja ik ook zijn van de welke droog van de welke zij k heb je dat kaartje ook van me gevonden hoewel kaartje wel doe je in de stad zou komen heb ik je een fysieke gemaakt en ik ook hoor van de welke veel van sijtzema in oh ja zijn van der welke met ons heel beleefd van jullie zal je waar is een kaartje terugbrengen hallo maar zeg ik het niet dom zijn want zaten me daar zeg ik het niet om herhaalde karel breed en goedmoedig ik had het al een heel beroerd gevonden als het weg was geraakt ja kunde cato omdat het dan zo onhartelijk had geschenen wat ziet het praatje groot zaadcellen dat wit maakt een miertje brood meer geel zijn van zaten me ja zuur de cato jouw floortje sijtsema die ziet er snoezig uit in het wit en wat ist eyckerhof en net een komen zo en tegelijke man maar petten wat ziet die bleek meer groen zijn van der welke heel ernstig kaat ook ik op met een ogen groen hij haalde zijn bedachtzaam vind jij per te huis groen van der welke ja ze is zeker moet morgen dacht van de welke weet heel den haag dat ik werd daar groen heb gevonden een tableau werd zichtbaar in de verte het was een idee van paul gewicht en er ligt het aan constans uit drie je wat is de wilde het grote rad waarom de marianne en co lintje liggen verpletterd is de industrie en floortje is de wilde die staat met een dans pas op de industrie en strooit goud en parelsnoeren van een dubbeltje het is het misschien wat onduidelijk de wilde die bovenop de industrie staat en marianne en carolientje verpletterd floortje wiebelt en ging ik hou je moet weten adolf in vond het heerlijk dat floortje haar floortje de wilde was en marianne van bertha verpletterde constans temidden van geheel haar familie als in een zachte gelukkige stemming haag paul het is toch een lief moederlijk gevoel van ar ovi dat zijn kind ga je gelukkig ziet boven een ander paul proesten van het zo denk je dat floortje gelukkig is achterwiel de bovenop marjanne marjanne erg zo creëert eronder kan ie wat ben je week vanavond en wat zeg je gekke dingen maar je zit een lief uit kom laten we hier eens gaan zitten hou het al grijs maar ik stel me voor dat je uit kokkari er niets aan doet want je staat bij je jonge gezicht dit een mooie kleur van grijs worden dus geen oud haar je bent ook nog jong digitale lief uit heel lief en ook een beetje voor de gek geloof ik auto van mooie mensen in je ziet er zo weinig kijk eens door de zaal een allemaal lelijke mensen de een loops geef de andere scrum die heeft een vooruitstekende boete die in dikke buik ik kan niet tegen lichaamsdelen die proberen maak de zieken naar te kijken ja eigenlijk zijn alle mensen lelijk meisje als je alle romans van de wereld al de mooie heldinnen is bij elkaar nam dat zou je dan een hoop mooie vrouwen krijgen geen rommel sea heeft ooit de moet een afschuwelijke heldin te nemen schil scheef met een bochel als ik rijk was looft ik een premie uit voor een afschuwelijke heldin ja kijk ik dan het aanbod aan het dit na het indisch accent schitterend van de diamanten naar met twee handen strelend haar bruine satijnen buik van weer een buik en ik kan niet tegen buiten toch wel goedig tante kijk om die heeft zijn vest losgeknoopt onhebbelijke vent als je mijn vest gezien constans twit poosje de heel sjiek zeg kony kijk is mama dat is toch een knappe oude vrouw zal ze loopt lacht praat dat is iets dat zie je duidelijk dat is een sjieke val ik daarnaast meest die oude mevrouw friese stijn wil geluk uit luchtig vinnig figuur familie schoonmaakster afschuwelijk afschuwelijk kijk ernst in sconnie da's nu een broer van me net een oude jood wat een rok wat een rok maar heeft de wind het vel laten maken over doet al zijn geld aan vazen en potten kijk gerrit eens kony die doet weer vrolijk de joviale u samen met de brede borst en de branden boers arme kerel hij weggaat van melancholie in gelooft me niet deze heuse hoor hij graden of venous kan niet dat hun vogel die kwaad spreekt werd een score zullen wel tuiten zou god die oren van bertha die altijd knippen ze moesten wat aan laten doen kijk dorien eens kony onbehagelijk ziet er altijd uit eigenlijk connie staan op haar paar mooie mensen in de zaal mama en jij en jij je man heeft ook een goede lijn heeft een aangename rug ik ben gevoelig voor prettige ruggen ik hou niet van mijn rug en mijn rok zit toch netjes een rok dat is zo lastig tegenwoordig kan bijna geen kleermaker een goede gok maken ramen vest is netjes kijk er maar naar met de knopjes zijn staaf viertjes ongeslepen een capuchon op een chique broertje kom neem dan armani's dan wandelen we door de zaal heb je gehoord ze zijn allemaal woedend ruyven haar saatse mascara en cato omdat ze niet gevraagd zult de eerste partij het plan was die te geven voor de aantekening maar althans komt kwam er net tussen ook een raad tegen die foto met de papieren vrouwtje kijk je van havens kony jouw de zich strak bij van nagel en werpen om zich niet te en kanaliseren met de zaten maar zeg kan ik ben je blij hier te zijn hou je huis van al die familie ik geloof niet dat ik heb wat familie zwak dat er is in mama en in jou en ook het bertha en in dory maar daar heeft het in haar eigen huis dorine mama strooien het met weldaden uit over alle kinderen een kind kinderen tegen koning dat noemen de mensen nu zich amuseren moet er een paar gaan trouwen maar kijk eens rond niemand die zich amuseert en daar geven vandaag gewoon werd er nu een paar duizend gulden voor uit onze eten te geven en wat te laten dansen en daarmee wil de te kijken floortje bovenop marjanne kijk die gezichten niemand die natuurlijk opgewekt is natuur natuur kan ie dat is weg totaal weg bij mensen zoals wij er is geen gebaar geen woord en zelfs geen gedachte bij ons die natuurlijk is alles is aansteller rij voor de gek houden rij van de een van de ander en niemand loopt er in een misselijke pool zo maatschappij als de onze zo van net de mensen zou niet eigenlijk kunnen begrijpen dat een anarchist daar met plezier een bom in zou gooien bijvoorbeeld tegen de buik van een rai van haar geen een anarchist die van een buik houdt de buik typeert de bourgeois dan gaan de we dansen kijk hoe lelijk ze vliegen door de zaal net lamgeslagen missen er is in ons mensen teveel zwaarte loomheid een ernst om gracieus te dansen kijk dat bijna spectraal door al die voor de gek houden rij van in de kan ons zijn chique en dansen vorpal zie je dat de een maagpijn heeft de ander hoofdpijn dat van nagel denkt hoe hij gister in de kamer is uitgescholden en rol zien hoe zij haar beraad het spoor hij is maar half zo cranio zal opvoeren als bertha ze liet zich maar wijchen op zijn woorden en hij wist van geen einde hij komt praten altijd door zijn moeder gister lichtjes legde hem dik was het zwijgen op liepen weg midden in zijn ontboezemingen maar zij hield van hem vond wel iets waar ze zijn woorden door zijn hem ook geen held een blik op die mensen rondom hem die haar verbaasd maar die zij eensklaps niet helemaal onjuist vond het was zeer zeker waar de mensen waren niet natuurlijk en vrolijk gewoon weg ze waren daarbij in uit beleefdheid om bertha en van nagel maar eigenlijk was de een de ander mij de tante ze emilie die aan de arm van mara van rond ging heeft polly te pakken dan laat hij je niet meer los ze noemt naar jongste oom bij de naam ze was wel een bekoorlijk meisje al zag paul geen drie mooie mensen bijeen en naast haar was haar aanstaande van zulk een bleke onbeduidendheid dat men zich verwonderde waarom ze hem genomen had ze was wat mager maar had iets gracieus ongewoons en oorspronkelijk in haar wazig which a pannetje van fijn geplooide moezel in dus we zodat een paar aardige ogen van een vriend fonkelend goud grijs als van een onbekende edelsteen het haar rossig het goud gloed er in een paar fijne sproetjes barmat het en van bleek blond meisje zat een lieve lach en zachte stem en lenigheid om lief te zijn in het aardigste zeggen en vooral had ze niet geboren distinctie en zo wit en glanzig had ze iets op een bijna gezicht van een heel mooi albasten dingetje of van een witte azalia en zonlicht en licht en de blankheid fijn en doorzichtig en blaadjes dooraderd constans wist dat ze en talent had meer dan meisjes gewoon verschilden maar dat ze in haar drukke leven vanuit gaand meisje nooit gelegenheid had gehad zich te ontwikkelen en ze verwonderden zich over van raven blik de stopt rand stamelend correct en toch onhandig met een scheve schouder en drie haartjes van alsnog in de lucht werkzaam aan buitenlandse zaken met de familie weer onvervalste hollandse orthodoxe gestrengheid zich ergerde aan veel in de van loos de van nagels en vooral het indisch element de leugenaars maar die toch de dochter van de algemeen rijk gedachten minister van koloniën een geschikte partij voor haar zoon hadden geacht van nagel bertha royaal ga van een aardige toelage mee en constans toen emily en van raven verder gingen complimentjes maken naar de gasten verwonderen zich tegen paul zou zijn huis van hem houden toen zij wil hem wel nee waarom ze dan trouwen mysterie nog van nagel nog bertha hebben het idee hun dochter aan de man te brengen als adolf zien louise is 3 maal gevraagd en wil niet en waarom in mijn liedje dat fijne witte kindje maar hun sweet sarasin is iets artistieks iets delicaats iets ex kiezen ik zou zeggen bijna iets natuurlijks the pink plukker heeft genomen die zo een beetje tijd na doet wordt hij veertien dagen in berlijn is geweest reis noralie keizer en de lucht hij straffen militaire buigen in die er nog onhandig doet op de koop toe maar ik kan je niet zeggen bertha die heel blij was zijn ondertrouw de heeft gehaald en in mijn liedje die vent rol aannemen de kiel is zo'n dommelsch me schoen met de sokjes heb ik vind je niet ja koning waarom de mensen soms trouwen met elkaar adolphine saatse me waarom ik vraag je in godsnaam waarom octo met frans is waarom ze voelde dat hij op de lippen hand en jij met van en welke waarom wij zeiden het niet ging voert trouwen da's verschrikkelijk vind ik kan er uitzoeken onder 100 en dan zeggen ik trouw met jou ik leef met jou ik slaap met jou en met jou krijgt kinderen met jou wordt oud met jou ga dood met jou wil je oh god kan ie hoe is het mogelijk dat er getrouwd wordt beloond maar lukraak ik heb veel ervan als ik er aan denk paul zegt me nu eens wie zijn al die mensen ze kenden bijna niemand van de kennis zo wat een 60 mensen die zich verloren tussen de veertig leden der familie dit is niet de eerste keer dat zijn den haag weer uit was en hoewel de men zich veel aan haar laten voorstellen had ze weinig gesproken de mensen meer vergeten paul in zijn element legde haar uit hoe de mensen bij elkaar waren gehaald nu welke korte reset thuis hoorde mensen die elkaar niet kenden of nooit zagen of niet goed en ook kennen elkaar op deze bruijnes partijen tezamen geslipt dat de ene familie de van nagels en de andere de van razend kende om al die elkaar onbekende elementen was de partij zeker zo gedwongen kok tent ook is de gesprekken bewapende mensen die niet danste doelloos om zagen ze naar de dans en de met de vage blik van een schrikken martelaarschap in mijn liedje ging tussen ze heen heel lief blank en diafaan van ruyven achter zich spax met al een woordje van nagel en bertha ook waren rustig druk als gastheer en gastvrouw als mensen van de wereld die dat kennen het af doen zonder inspanning eigenlijk denkende dat zijn morgen te doen hebben de leden der familie doken telkens tevoorschijn tussen de kennissen en tussen en alle als het bewegelijk story zat het heel druk als altijd liep zich in het zweet voor accessoires van de kort ion dansen niet draafde maar paul noemde haar het kameel het als misschien vreemd maar constans naast paul volgens licht tevreden gelukkig loopt het in jaren zo niet meer bijgewoond en ze voelde een rust en voldaanheid dat het te midden der haar en was tranen welden telkens in haar ogen ze wist niet waarom op die eerste familie avond bij mama had er dat zwak voor familie nog niet zo intens gevoeld misschien omdat ze nog de schuchter geweest was hoe was het mogelijk geweest dat zij die 14 eenzame jaren in brussel had kunnen doormaken in jaren had ze alleen het weldadige van liefde sympathie vriendschap gevoeld voor haar kind nu voelde ze voor hun alle door haar vloot weer dat gevoel dat mama zo sterk had een warmte in zich die zij al jaren gemist had iets weeks en wel daders van nu uit te kunnen worden van nu zich te kunnen wijden aan haar kind voortaan te midden van een appel sfeer van vaderland en huisgezin en ze dacht er niet aan ze letten niet op dat een familie de kennissen haar in stilte bekeken beoordeelden en veroordeelde het is een web de vrouw zei mevrouw van raven aanstaande schoonmoeder van emilie tegen mijn vrouw friese stijn het is verder bezoeking voor de van nagels dat u zuster uit brussel weer een schok komen dagen vanaf 14 jaar zei de oude dame scherp belust op nieuws op schandaal na 14 jaar en giftige liggen weer alle herinneringen van voeg op te halen en mevrouw friese zijn vond het heerlijk het constance dit deed zegt haar vader vermoord ik heb het offline nog gekend en heel achtenswaardig mens geen ander jaren niet ontvangen geworden bij haar schoonouders ik hoor dat ze zie je integreert om nu bij is ontvangen te worden dat kind is niet van van de welke nee het kind is van italia het is eigenlijk een gemene vrouw marie is de moeder niet waar haar kan je niet kwalijk nemen maar ik familie niet moeten verhinderen dat ze in den haag kwam dat zeg ik ook mevrouw juist dat zeg ik ook zijn link van het geld van haar schoon houdt de van lois hebben wat van de vader niet veel maar hij niet veel ten heel ongelukkig huwelijk ja het kind krijgt een opvoeden vreselijk het kind doet dat het wil verbeeld u mevrouw het kind heeft het huis gehuurd nee huis wat een toestand alles even onzedelijk aankomt zijn haag het verveelde haar en brussel en ze wilden zich hier passeren aan het hof dat heb ik ook gehoord ja dat is zo oude relaties niet waar de van nagels ze willen aan het hof oh maar de van nagels label zorgen dat ze er niet komt of tenminste dan doen ze verstandig wat een voorbeeld voor de jonge meisjes die tante u weet wat de stad slager gevonden heeft in de armen van haar welk de oude dames fluisteren nee ja huis hij is ook een ge minst zusje ja hij heeft een met tressen in brussel waren er morgen bleef wat uw tante constans weer erg select zijn vloer tegen taker of ze blijft de hele avond zitten naast paul antwoordde haar aanstaande niemand is natuurlijk goed genoeg voor haar nu de vouw van die permanent geweest en nu barones van der welke waarom zijn ze eigenlijk een aangekomen mama denkt omdat ze bang is alles grootmama die omvang van de dag is sterft wat dan wel dat we dan niet precies krijgt altijd toe komt ach kom nee ze vertrouwt ons niet als immers een testament de wet ja maar die kent ze niet de hollandse wet en om zeker te zijn van wat ze krijgt wilt er bij zijn als groep aan haar sterft ze hebben scholen en hij voegt niets uit nee in brussel heeft hij wijn verkocht dus een net de boel die familie van jou al zijn ze baron een diplomaat oh maar wij beschouwen ze niet als familie dat heeft me ma uitdrukkelijk gezegd dus zij er meer van raven tegen van nagel en van sijtzema u denkt dat ze alleen je zijn komen wonen omdat ze het zeer eenzaam in brussel hadden maar de familie zoals er niet voor ik heb zelf nog wel eens met mama van lower gesproken of ze niet beter zou doen niet aan te raden nhs moedig nietwaar constans is toch haar kind hebben alle toegegeven en dan is het al zo lang geleden dat ik moet zeggen zijn manier van raven het bedoeling het is heel edel van u allen ja vandaag leeft dat heel nobel beschouwd zijn van zaten me zie er op signe dicht zijn zwager minister excellentie en vleiende houdende te vriend we hebben alle gedaan zoals van nagel goed vond men deed toch nooit zijn van raven bedenkelijk maar pardon het is uw schoonzuster en het is heel edel heel edel van u twee tantes van annelien hield in het plan de politie vast anoniempje kanten die nieuwe zuster is die aardig is lief ja tante hun c lief maar eens een fatsoenlijke vrouw gewist hoog tante ja ja meisje weet er alles van wees wel wat voorzichtig en wordt niet dadelijk koek en ei hier bent ze onbedachtzaam oude liedje en ger het is zo goedig pas jullie maar op zo iemand kan hem kwaad toe in zijn carrière haar tante wat als de van nagels in ontvangen ja wat wordt afgekeurd in de van nagels het is toch een 60 iedereen heeft de mond vol over hen ze zeggen wat dat kost ons geen kind is van haar vader maar tante dat is toch vreselijk om te verloren salon sofa toen ik zijn kan zijn niet nee kan ze niet een dochter zijn van de oude van noor oren instante dat zou toch klets adem eentje ik wilde niet meer naar voren tante neven en nichten van de van saatse maas samen met de extra's familie van cato die aan of ging ze is woedend waarom nou om allerlei redenen ten eerste omdat de van nagels en zwaar i hebben gegeven waarop de hele familie is genomineerd nee maar dat is dan toch ook dan 100 adolf in ging plaats heeft in haar huis en zwaar eten geven waarop ze ook de familie zou kunnen leren om de plaats voor op ze zat zo even aan tafel hen onder getuige van een me liet je haar om van nagel de commissaris in overijssel een karavaan door terwijl hij zegt dat van slapen maar ouder is dan kabel dus en ook nog om het je kon het je van emilie omdat het witte dingetje uit brussel komt en 300 frank kost wat u van nagel uit moet geven voor voor dat huwelijk nu het is bert er het zijne van loos die groei in het geld altijd weg de juist dat zei ik ook atrofie moet ook net offset heeft dat is omdat ze alle die van lood vergaan van hoogmoed waanzin ja sedert ervaren gouverneur-generaal is geweest zijn ze altijd ontastbaar geweest die oude mevrouw het net een pauw hem beter dan mijn archieven kennissen en dan niet mevrouw van der welke die heeft een verleden maar doet ook nog altijd of ze te koningin is een zijn we van een hele eenvoudige familie van loon ja ze zijn niets de grootvader was kruidenier nee zowel ja en die gekke ernst on the altijd in de familie papieren studeert of ze eigenlijk niet van adel zijn ja die is gek of om zijn ze allemaal een beetje gek en jaar loopt door zal een streepje ge nu zeg maar streep en die loopt voorbij de van nagels paraffine is nog de beste maar ook hoogmoedswaanzin zeg die mevrouw van de welke wat komt hier eigenlijk doen de ze denkt dat alles vergeten is er zijn 15 jaren overheen is met van de welke getrouwd maar niet voor de onze wet nu maar dat kan ze overal te doen ja waar ze zijn niet getrouwd voor hollandse wit nu maar dan zet ik ze niet getrouwd niet voor de hollandse ja maar nee ja nee dus paris nu ten einde de gasten vertrokken einde van hoofdstuk 15 hoofdstuk 16 van de kleine zie de deze liep fox opname behoor tot de publieke domein opname doran en simon de kleine zien we de louis couperus hoofdstuk 16 de volgende dag waren emilie en marianne van nagel bezig in haar boudoir zij hadden een zitkamer samen en louise de oudste zuster had een apart emily was bezig waterverven van de wand te nemen de kamer was zo gezellig zijdezacht en schoof de aquarellen samen marianne begon plotseling te snikken de kamer was geheel overhoop omdat in mali verzamelen wat het hare was het behangpapier kwam het frame de frisse om verschoten vierkante plekken tevoorschijn waarom trouw je op die akelige jongen riep marianne snikkende uit we waren zo plezierig tezamen we leefden met elkaar als je trouwt heb ik niemand meer en het kan me niet schelen opnieuw mijn kamer te arrangeren en milly had een vage blik van de staan in een vage toekomst kwam marianne ik blijf in den haag nee ik heb je al verloren snikte marianne driftig voert wat heb je een jongen gezien wat heb je in de jongen gezien ze omhelst haar zuster woest tegen te gaan en doen zeg het dan wat heb je in de jongen gezien in eduard ik hou van hem zo zijn marianne is het dan dat alleen maar houden van een man liefde een meid kan binnen fraude daar is ook koffer uit brussel met uw japonnen we vrouw vraagt of die dadelijk naar boven kan worden gebracht om geen rommel beneden te hebben ja hij naar boven marianne was zenuwachtig in een stoel gezonken sloten ogen ze was zeer zenuwachtig terwijl emilie frame kan dozen portretten byloos schikte bij elkaar emily zei marianne gelaten wat maak je een rommel wacht maar ik neem alles weg juist dat is het alles gaat weg alles gaat weg marianne toe hou je toch goed twee meiden schulden een koffer aan waar vullen laat me op de gang berto kan boven duidelijk uit pak en emilie ander script het zou het mijn bruidsjapon zijn ik denk het van wel dan maar op mijn bed nee hangen die mijn garderobe de meiden opende de koffer haalt dozen te voorschijn en derde meid kwam aan een kwitantie van van allah mevrouw marjanne daar is mijn sleutel mand betaal even 66 gulden de twee studenten kwamen boven ongezellige boel tegenwoordig zijn frans je vind nooit iemand in het salon als je thuis komt het is of partij of gerommel god wat zien jullie kamer uit wacht wil ik mee uitpakken mevr ik versta er niets van wat de babboe zegt van de jonge vrouw maar pa aluma nu een moeder vraagt van in het beste even boven komt zij de bal in het maleis ja ik kon duidelijk wat doen jullie hier giet marietje aan de deur mama is een milliseconde gekomen maar ik zie mevrouw daar is de oude mevrouw en beval van de welke vragen met zijn dames in de salon wachten oma gilde frans naar beneden wacht zei harry de trap af rende ik zal oma en tante halen marianne begon te snikken mijn god wat is er nu marianne riep erwten ik word gek niet marianne in meloen de haar de oude mevrouw van leeuwen komen langs en de trap op galant geleid door haar kleinzoon tegemoet gekomen door haar andere kleinzoon oma de branche up omdat emily is gekomen en ze moeten passen riep marietje op gewone berk niet teveel voor constance nee constance riep berta zeker niet kom binnen van boudoir en slaapkamer zonder alle deuren open louise was binnengekomen meestal hield ze zich buiten de doekjes en zijn plooi delijk bertha en de k manier de witte japan uit die leggen hele kamer plotseling vulde het is nieuw schitterende blankheid wat is een pabu vroeg mevrouw van loon donia moeder vraagt of wanneer best wel even boven komt herhaalde de pabo maar als de kan doen dan je best er misschien zou kunnen komen voegde ze eraan toe de titels op elkaar stapelen uit eerbied voor de oude mevrouw die de non je penta poker was gewist dan zal ik maar even gaan zei de oude mevrouw konstanz kom je mee heel langzaam een beetje moe van de trappen ging de oude mevrouw de trainer op haar hand aan de learning constans volgde haar op de bovenverdieping tocht het met plotselinge wij dure sloegen de hoek zat er een venster open de bai bo peep onbenullig rond nog niet wetende van hollandse deuren en vensters in een zitkamer was frans en soms vrouw met de twee kinderen maar frans is heb je het raam hopen zo groot mama ik stikte by boeboe duidelijk het raam dicht frans is hoe het mogelijk kan niet kan jane zachtere pabo met de kracht van een mug drukken op de knoppen van het solide hollandse venster constance hielp haar drukte het venster neer hier is tante constant die komt kennis met je maken frans is of frans is ben je in sarah hun car by wacht dat niet oma dag tante kind hoe ben je in vier jaar zo ver in diest riep de oude mevrouw zo boos als constant haar zich niet herinneren hoe is het mogelijk hoe ze mogelijk ben je holland vergeten in maart het raam open in een vliegende tocht als je twee kinderen jij en sarah om hun cabuy en huig een hemdje wil je zelf een de kinderen vermoere bubble trucks in jong maatje frans frans is ik ben jaren in india geweest maar ik was zelfs in india bijna al het gekleed en toe dikke holland terug kwam was ik holland niet zo vergeten als jij een geheel ons vrouwtje in vier jaren vergeten bent de oude vrouw had als over het kind op de schoot genomen en kleden het warmer grootmama wat poelmeer zeg liever in zijn de keukenmeid dat is de boer van onze lientje beter maakt die stijfsel kan het kind niet eten en zeef taboe verteld dat ze geen tijd had andere te maken het hele huis is doel om het emily trouwt we kunnen huis niet blijven werpen pama hier op de bovenverdieping frans is verkleed je eerst anders wat ik ernstig boos aan la dan toch grootmama riep frans is geërgerd maar toe constans haar ook raden wierp zijn per laag over haar salon en cabuy heen en bleef zo de blote voeten in muiltjes geen wonder als je altijd ziek bent om de grootmama nog bezig met het kind ach tante constant kunt u niet even naar de keuken gaan naar de keukenmeid zeggen dat op de lintje andere populair moet hebben liever frans is lag de constans de keukenmeid heeft mij nog nooit gezien en ik haar niet en als ik in haar keuken kwam en over die boer sprak zou ze mij gedecideerd de deur wijzen wat een boel dan toch hier in holland rip frans is mijn kind gaat dood van de honger ik wil wel even naar mama gaan ja toe willen constance ging in het bloed waar stond voor een grote spiegel in militair bruidsjapon het zware witte satijn verpletterde haar stond daar hard en wreed nu zij omgekapt was er moe en bleek uit zag het lijf zit slecht het moet in godsnaam terug naar brussel zijn petten ellendig ze emily en het woord als bijna een vloek tussen haar lippen marianne schrijf jij de brief erbij ik zal wilde spel de bij steken of nee ik zou liever zelf schrijven constantie toch eens het plooit hier zijn konstanz maar het is niet erg duur fini 4 laden veranderen daar betaal ik nu waarachtig begon verte maar ze hield zich in en zij de niet hoeveel dan zit het nog slecht peter franse sent me naaien oh er is een kleine moeilijkheid met de boer verrot lintje hij komen zij werd er doodmoe de k manier dus leef van emily in de handen volgde haar en slaapkamer marianne en constans bleven alleen constance zag dat mariano strijden wat is er kind oud-tante wat is er is het leven huiswaard zo veel drukte en omslag te maken trouwen je boel verhuizen dansen diners geven zwaar is japonnen bestellen die slecht zitten en honderden kosten ziek zijn kinderen hebben boer eten tante is het huis alles de moeite waard kind we doen of ik paul hoor oh nee ik heb als welsprekendheid niet mark sticker in het zit me tot hier en ik voel me dood dood dood ongelukkig marianne het jonge meisje plotseling barstte in een zinnig snikken uit en wierp zich in de armen van constance om haar heen was de kamer een rommel de deuren stonden open marianne ik zal de deuren sluiten nee tante plaat maar en blijft even bij me ik kan niet meer ik kan niet meer ik ben zo moe van die omslag van in nodeloze drukte van is waar eergisteren van die tableau vivant van in beide geven van floortje van die hatelijkheden van tante adolf in ik ben moe moe moe van alles ik kan ik met tante ik hou zoveel van emilie altijd zijn we samen geweest het was zo lief zo gezellig en nu ineens trouwt ze met die lange jongen u niks haar aquarellen weg en nu is het gedaan en nu is alles weg nu is alles weg en harry hij is ook zo akelig om hij houdt net als ik doel van emily en begrijp ook niet waarom ze het doet ze heeft het hier goed papa en mama en iedereen houdt van haar hadden zo'n lieve levert je een was of wat druk en al hou ik niet van eeuwige uitgang maar nu nu is alles weg nu is alles weg ik heb gisteren met hungry zitten huilen en op de soirée moesten we vrolijk zijn en iedereen dacht dat hij vrolijk was de vrouwelijke student en de jongen was er zo treurig om een gisteren moest ik een aantal olie van meedoen een float was allerhartelijkst en henry met frans hadden immers een dialoog en de jongen kon niet en ik voeg uw tante waarom toch waarom toch al die ellende onderzoek prettig sarah waar en waarom trouw timmerlieden met die lange jongen met die lange jongen zijn paul de haar vuisten en door haar snikken begon te ineens luidkeels te lachen ach tante 8 tante letter toch niet op wat ik zeg ik ben dol ik ben dom maar ze maakt me ook tool mama de jongens de meiden de bamboe frans is in de kinderen is altijd met een draaimolen zag heeft u ooit zo'n drukte gezien als bij ons in huis ze snikte nu en lachte tegelijkertijd een pot slim bedacht zij dat ze zich te veel huid tegen een vreemde tante en een paniek hield van die spontane ontboezeming tegen vrienden en omdat ze zich herstellen wilde vroeg ze ineens deftiger heeft u zich gisteren nogal geamuseerd planten constance jij marjanne ik vond het heel prettig zo bij jullie alle terug te zijn vind uw brussel niet prettiger dan den haag waar het zo stil in brussel de laatste tijd rome dat ze ook wel gaarne willen zien ja rome is heel mooi nu zweeg en ze stil en ze voelde bij de dat verledene dingen haar scheiden de nieuwe vreemde tante die terug was gekomen uit het verleden en het jonge meisje dat plotseling bang was er voor en zonder dat marianne begreep waarom smachten zij dwars door die schichtige vrees geen oh en geluk een groot geluk dat mijn helemaal vult geen diners meer en japonnen en omslag om niet maar een geluk een groot geluk ze voelde zo vreemd duizelig maar ze vond nog kracht om te zeggen het is jammer dat u zo lang van ons weg is geweest we zouden altijd veel van u en om gehouden hebben maar nu zijn we bij de nog zo vreemd voor ons allen ja antwoordde constans heel moe dus ik begreep niet waarom ze zich plotseling heel treurig voelde alsof het toch voor allerlei dingen niet goed was geweest dat hij terug was gekomen en als zou ze een vreemde blijven altijd ook al voelde rijdt grote gevoel voor wie waren de haren verwant en geluk een groot geluk verlangde maria nu nog zachtjes en ze perste met de handen haar borst als benauwd van haar vreemde slachting einde van hoofd stuks

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *